Cor incoluit, vive igitur beate, o corpus,

Haec est delicia permanens, manens in aeternum.

Sub tutela Dilecti venisti; et quicumque

Vicinus Dilecti fit, eius vita est vita opulenta.

Vive in pace Dei sub vexillo Eius,

Nullus timor in hac praesentia nec miseria.

Ne timeas paupertatem, nam apud te est domus eius

Ex cuius manibus omne votum tibi est auxilium.

Dominus pulchritudinis et largitor beneficii,

In omnibus virtutibus Ipse est unicus et singularis.

Sapientiae polus, universorum mundorum adiutor,

Altissimus dominatorum, Ahmadus laudatissimus.

Spiritus mundi, vita omnis viventis,

Nisi ille esset, non perfecta esset existentia existenti.

Iesus et Adamus et omnes primores creaturae,

Oculi sunt, ille autem lux eorum cum apparuit.

Si Satanas aspexisset splendorem lucis eius

In vultu Adami, primus fuisset qui se prostraret.

Vel si Nimrod vidisset lucem decoris eius,

Veneratus esset Maiestatem cum Amico sine superbia.

Sed pulchritudo Dei excelsa est nec cernitur,

Nisi gratia electa a Deo Aeterno.

Laetare igitur eo qui in visceribus tuis habitat,

O tu cuius oculi et manus omni voto repleti sunt.

Fons fidelitatis, puritatis sensus, largitatis arcanum,

Lux viae, spiritus mentis, rectitudinis forma.

Deinde benedictio super Prophetam electum,

Totum continentem, unice dilectum, dum saeculum manet.