مَا لِلنِّيَاقِ إِذَا حَدَا جَمَّالُهَا
Quid camelis, cum camelarius earum occinit?
La
La
مَا لِلنِّيَاقِ إِذَا حَدَا جَمَّالُهَا
تَدَعُ الْعَنَاءَ وَلَا تَمَلُّ مَلَالَهَا
Quidnam est camellis cum agitator carmen eis intonat
Laborem abiciunt nec viae taedio defatigantur
وَتَرَىٰ لَهَا فِي السَّيْرِ جِدًّا وَاضِحًا
شَوْقًا تَمُدُّ يَمِينَهَا وَشِمَالَهَا
Videas in incessu earum studium manifestum
Prae desiderio ad dextram laevamque se protendunt
وَتَبَاشَرَتْ لَمَّا أَتَتْ بَدْرًا رَأَتْ
نُورَ النَّبِيِّ الْهَاشِمِيِّ بَدَا لَهَا
Laetatae sunt ubi Badrum viderunt
Nam lux Prophetae Hasimitae eis affulsit
غَنِّ لَهَا يَا سَعْدُ بِاسْمِ مُحَمَّدٍ
فَلَعَلَّهَا تُصْغِي لِمَنْ غَنَّىٰ لَهَا
Cane ergo eis, O Saad, nomine Muhammadis
Fortasse ei qui canit aures praebebunt