رَسُولَ إِلَهِ الْعَالَمِينَ تَعَالَى
Nuntius Dei Mundorum Altissimi
La
رَسُولَ إِلَــهِ الْعَالَمِيـــــنَ تَعَالَـى
خَدِيمُكَ نَادَى يَا رَسُولُ تَعَـــالاَ
Nuntie Domini Mundorum Excelsi
servus tuus clamavit: O Nuntie, huc accede!
خَدِيمُكَ نَادَى يَا رَسُولُ فَلاَ أُرَى
فَقِيرًا إِلَى غَيْــرِ الْإِلَـــهِ تَعَالَــى
Servus tuus clamavit, O Nuntie, ne videar
egens nisi coram Deo Excelso.
خَدِيمٌ بِأَقْصَى الْغَرْبِ يَدْعُو مُحَمَّــدًا
وَلَيْسَ يَرَى غَيْرَ الْرَّسُـــولِ ثِمَـالاَ
Servus in extrema Hesperia vocat Muhammadum
nec quemquam nisi Nuntium videt perfugium.
خَدِيمٌ ثَـوَى بِالْبَابِ وَهْــــوَ مُؤَمِّــلٌ
إِيَابًا كَرِيمًــــا وَهْـوَ جَيْــرِ أَطَــالاَ
Servus ad ianuam moratus est plenus spei
receptionis nobilis, licet mora longa fuerit.
تَصَاغَرَ عِنْدِي غَيْرُ أَحْمَــدَ إِنَّنِــي
أُرَجِّي مِنَ الْهَــادِي الْعِبَــادِ مَنَـالاَ
Omnes praeter Ahmadum mihi vilescunt, nam vere
a Duce servorum beneficium magnum spero.
كَرِيمَ الْسَّجَايَا وَاسِعَ الْجُودِ مَا تَرَى
لِضَيْـــــفِ كَرِيــمٍ قَــدْ أَجَادَ مَقَــالاَ
O moribus praestans et benignitate ampla, quid decernis
hospiti Generosi, qui preces tam bene protulit?
فَهَبْهُ عَلَى مِقْدَارِ كَفِّــكَ مُصْطَفَى الْ
بَرَايَــا عَطَاءً لاَ يَخَــافُ زَوَالاَ
Dona ei pro mensura manus tuae largae, O Electe
creaturarum, munus quod occasum non timet.
فَفِي كُلِّ حَيٍّ قَدْ خَبَطْتَ بِنِعْمَــةٍ
وَإِنِّي كَشأْسٍ قَــدْ أَرُومُ نَــوَالاَ
Nam in omnem viventem gratiam contulisti
egoque, ut humilis petitor, tuam largitatem appeto.
عَلَيْكَ صَـــلاَةُ اللّٰهِ ثُــمَّ سَلاَمُــهُ
وَتَشْمَلُ أَصْحَابَ الْنَّبِـــيِّ وَآلاَ
Super te sint preces Dei et pax eius
quae ad Prophetae Socios et familiam pertineant.