أهْلِ المَحَبَّةْ قاَلُولِي
Ahl al-Mahabba Qālūlī
La
أهْلِ المَحَبَّةْ قاَلُولِي
إذَا بَلَاكَ الله بِهَا
Amor populus mihi dixit:
Si Deus te hoc amore probat,
رَاهْ مَقَامَهَا عَالِي غَالِي
أَهْلِ الكِتَبُ حَارُو فِيهَا
Scito locum eius esse excelsum et pretiosum;
Etiam docti in eo perplexi sunt.
لَا مَحَبَّةْ إلَّا بَوْصُولْ
وَ لَا وْصُولْ إلَّا غَالِي
Nullus verus amor sine Unione,
Et nulla Unio nisi carissime parta.
وَ لَا شْرَابْ إلَّا مَخْتُومْ
وَ لَا مَقَامْ إلَّا عَالِي
Nullum vinum nisi signatum vetus,
Et nullus spiritualis locus nisi altitudines attingit.
وَ أنَا رَاقَدْ فِي مَنَامِي
أهْلَ الله وَقْفُوا عَلَيَّ
Dum in somno profundo iacebam,
Viri Dei super me steterunt.
قَالُوا لِي قُمْ يَا نَايِمْ
اُذْكُرْ مَوْلَاكَ الدَّايِمْ
Dixerunt mihi: Surge, o dormiens,
Et memento Domini tui Aeterni.
النَاسْ قَالِتْ لِي بِدْعِي
وَ أنَا طْرِيقِي مَنْجُورَةْ
Populus mihi dicit me errare,
Sed via mea iam sculpta et clara est.
وَ إذَا صْفِيتْ مْعَ رَبِّي
العَبْدَ مَامِنُّو ضَرُورَةْ
Nam si cum Domino meo purificatus sum,
Tunc iudicium hominum non est curae.
طِلْعِ النَّهَارْ عَلَى حِبِّي
‏حَتَّى نَظَرْتَهْ بِعِينِيَّ
Aurora super Dilectum meum orta est,
Donec eum oculis meis vidi.
أَنْتَ قَصْدِي يَا إلَهِي
وأَنْتَ أوْلَى مِنِّي بِيَّ
Tu solus es quaesitus meus, o Deus meus,
Et tu plus iuris habes in me quam ego in me ipso.