يَا وَاهِبَ الْإِنْسَانِ أَسْبَابَ الْهُدَى
O Largitor homini causarum directionis
La
يَا وَاهِبَ الْإِنْسَانِ أَسْبَابَ الْهُدَى
يَا مَنْ بِحَمْدِ الْعَالَمِينَ تَفَرَّدَا
O Dator instrumentorum viae homini
O Qui laude mundi solus extolleris
لِي عِنْدَ بَابِكَ يَا إِلَهِي دَعْوَةٌ
فِيهَا رَجَاءُ الْعُمْرِ جَاءَ مُجَسَّدَا
Ad fores Tuas, o Deus meus, mihi est precatio
In qua spes aevi formam induit
أَنْتَ الَّذِي مَا خَابَ عِنْدَكَ سَائِلٌ
أَيَكُونُ بَابُكَ دُونَ سُؤْلِي مُؤْصَدَا
Tu es Is a Quo nemo petens frustratus discedit
Num janua Tua ante vota mea obserabitur?
فَبِفَضْلِكَ اللَّهُمَّ عِشْتُ مُوَحِّدا
أَيُرَدُّ عِنْدَكَ مَنْ أَتَاكَ مُوَحِّدَا
Gratia Tua, o Deus, Unitatem Tuam confitendo vixi
Num is, qui Unitatem confitens venit, repellitur?
سُؤْلِي كَذَاتِكَ وَاحِدٌ فَبِحَقِّهَا
لَوْ لَحْظَةً دَعْنِي أُشَاهِدَ أَحْمَدَا
Unicum est votum meum sicut Essentia Tua una; per hanc Unitatem
Sinas me, vel puncto temporis, Ahmadum intueri.