يا مَنْ يَرَى أدمُعِي تَنْهَلُّ كالدِّيَمِ
O You Who See My Tears Pouring Down Like Ceaseless Rain
La
La
يا مَنْ يَرَى أدمُعِي تَنْهَلُّ كالدِّيَمِ
مِنْ مُقْلَتيَّ وجِسْمِي بَادِيَ الْسَّقَمِ
O qui cernis lacrimas meas velut imbres profluentes
ex oculis meis, dum corpus aegritudinem prodit
لا تَعجَبنَّ وإنْ أصْبَحْتُ كالرِّمَمِ
رِيمٌ على القَاعِ بينَ البَانِ والْعَلَمِ
Ne mireris etsi similis reliquiis fiam
dorcas in planitie inter salices et montem
أَحَلَّ سَفْكَ دَمِي في الأَشْهُرِ الْحُرُمِ
واعْجَبْ لأَمْرِي فإنّي لَمْ أكُنْ أَبَدَا
Sanguinem meum sacris mensibus effundere fas duxit
mirare rem meam, nam nunquam antea
أَخشَى الشَّدَائِدَ لوْ مَدَّتْ إلَيَّ يَدَا
لَكِنَّمَا الْحُبُّ أَصْمَانِي فَقُلْتُ سُدَى
Horrebam adversa, etsi manus ad me extenderent
sed amor me surdum fecit, frustraque locutus sum
رَمَى القَضَاءُ بِعَينَيْ جُؤذُرٍ أَسَدَا
يا سَاكِنَ اَلْقَاعِ أدرِك سَاكِنَ الأَجَمِ
Fatum oculis hinnuli leonem prostravit
o incola planitiei, succurre incolae silvae
صَالَ الْحَبِيبُ بِنَبْلِ الطَّرْفِ ذِي الْعُدَدِ
عَلَى فُؤَادِي وَخَـلاَّني بِلاَ رَشَدِ
Dilectus telis aspectus innumeris cor invasit
meque omni consilio ac duce destituit
وَإِذْ رَمَانِي وَأَوْهَى سَهْمُهُ جَلَدِي
جَحَدْتُها وَكَتَمْتُ الْسَّهْمَ فِي كَبِدِي
Cum me percuteret telumque eius robur frangeret
vulnus negavi sagittamque in visceribus occultavi
جُرْحُ الأَحِبَّةِ عِنْـدِي غَيْرُ ذِي أَلَمِ
إذا بَدا قَمَرِي لا يَظْهَرُ القَمَرُ
Vulnus amati mihi caret dolore
cum luna mea oritur, ipsa luna sese abdidit
قَدْ طَالَ في حُبِّهِ التَّفْكيرُ والْسَهَرُ
رُوحِي لَهُ ودَمِي والْسَّمْعُ والْبَصَرُ
Diu in eius amore meditatio vigiliaque duraverunt
anima mea est sua, sanguis, auditus, et visus
يا لائِمِي في هَواهُ والْهَوَى قَدَرُ
لو شَفَّكَ الْوَجْدُ لَمْ تَعْذِلْ ولمْ تَلُمِ
O reprehensor amoris mei, cum amor sit fatum
si te ardor maceraret, nec argueres nec culpares