ನಿನ್ನ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಸೌಂದರ್ಯದ ಪ್ರಭೆಯು ಮರೆಯಾದಾಗ ನಾನು ಹೇಳಿದೆ

ಅದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದಾಗ

ಅಲ್ಲಾಹನ ಆಣೆ, ಒಂದು ವ್ಯಥೆಯು ನನ್ನನ್ನು ಕೃಶವಾಗಿಸಿದೆ

ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಮರಣದ ರುಚಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ

ಕಹಿ ಅಳುವಿನಿಂದ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು

ಹರಿಯುವ ಬುಗ್ಗೆಗಳಂತೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ

ಹರಿದು ಹೋದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ನನ್ನ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಗಳು ತೃಪ್ತವಾಗಲಿಲ್ಲ

ಅವು ತಾವೇ ಒಣಗಿ ಬತ್ತಿ ಹೋಗುವವರೆಗೂ ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ

ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದೆ, ಹಂಬಲವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ

ಹಾಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ಪುನರ್ಮಿಲನವು ಯಾವಾಗ ಇರುವುದು?

ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆ ಪ್ರಕಾಶವು ಮಾಯವಾಗಿದೆ

ಓ ಸುಂದರ ಚಂದಿರನೇ, ಈ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡು