Әл-Ақиқ аңғарында жиналдық біз

қара көзді арулармен бірге

Ләйлінің Мәжнүні туралы не ойлайсың?

Оның көргені — осы ессіздіктің бір шеті ғана

Ей, көздерім, мені қалай қажыттыңдар

ей, кірпіктерім, маған қалай жат болдыңдар

Ей, бейбақ жүрегім, сабыр сақта

менен ажырап кеткен жандар үшін

Дүйсенбі күні олардан айырылып едім

Сейсенбінің таңында-ақ сағыныштан сарғайдым

Олар — мені көз жасымды қан қылып

қалдырып кеткен асыл бектер

Жылағаным соншалық, тіпті бұтақтағы

құстар да маған аяушылық білдірді

Алла атымен, егер сағыныштан өлсем

мені өз көз жасыммен жуындырыңдар

Маған жоқтау айтыңдар да, былай деңдер:

«Мынау — сол көздердің құрбаны»

Көліктердің маңында жүріп, жалындым:

«Алла атымен, мені де ала кетіңдер

Туған елімнің жұртына қарай!»

Олар маған қоштасуды да айтпай кетіп қалды

Ей, елшім, оларға қарай асық

тез жетіп, қолдарынан сүй

Менің сәлемімді жеткіз оларға

бәлкім, олар мені қабыл алар

Елшім маған күлімсіреп оралды

«Сүйінші, татуласатын болдың!» деді

Арадағы дәм-тұздың хақысы үшін

олар сенімен қауышуға уәде берді