يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Уа, әлемдердің Жаратушысы, маған кеңшілігіңмен мәміле ет
Kk
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Уа, әлемдердің Жаратушысы,
маған Өз кеңшілігіңмен мәміле ет
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Өзіңді риза етер амалым жоқ,
ал Сен маған мұқтаж емессің
يَا وَاهِبَ الْإِحْسَانْ
تَقْوَاكَ أَلْهِمْنِي
Уа, игілік Сыйлаушы,
көкейіме Өзіңнен қорқуды (тақуалықты) ұялат
قَدْ خَابَ الَّذِيْ يَعْصِيْكْ
سُبْحَانَكَ ارْحَمْنِي
Саған қарсы келген сөзсіз қасірет тапты,
Сен пәксің, маған рақым ет
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Уа, әлемдердің Жаратушысы,
маған Өз кеңшілігіңмен мәміле ет
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Өзіңді риза етер амалым жоқ,
ал Сен маған мұқтаж емессің
بِمَنْ حَوَى الأَنْوَارْ
وَالْفَضْلَ وَالأَسْرَارْ
Нұрлар мен ізгіліктерді,
әрі сырларды бойына жинаған жанның хақы үшін
أَحْمَدْ ضِيَا الأَبْصَارْ
مَنْ مَدْحُهُ فَنِِّي
Көздердің нұры — Ахмет,
оны мадақтау — өмірімнің өнері
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Уа, әлемдердің Жаратушысы,
маған Өз кеңшілігіңмен мәміле ет
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Өзіңді риза етер амалым жоқ,
ал Сен маған мұқтаж емессің
يَا رَبُّ يَا رَحْمَنُ
صَلِّ يَا ذَا المَنِّ
Уа, Раббым, уа, Рахман,
салауат жолда, уа, нығмет Иесі
عَالْرُّوحِ فِي الأَبْدَانْ
وَالْنُّورِ فِي العَيْنِ
Тәндердегі рухқа,
әрі жанарлардағы нұрға
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Уа, әлемдердің Жаратушысы,
маған Өз кеңшілігіңмен мәміле ет
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Өзіңді риза етер амалым жоқ,
ал Сен маған мұқтаж емессің
مَا شَعْشَعَتْ أَنْوَارْ
مِنْ رَوْضَةِ الْمُخْتَارْ
Нұрлар шұғыла шашқан сайын,
Таңдаулының мүбарак бағынан
وَغَرَّدَتْ أَطْيَارْ
تَشْدُو عَلَى الغُصْنِ
Және құстар сайраған сайын,
бұтақтарда ән шырқап