Жаратылыстың абзалына қол жайған ешкім жоқ

Ол арқылы бақытқа кенелмей қалған

Сол себепті мен де оған қолымды создым

Осылайша бақытты жандардың қатарынан болдым

Ол – Аллаға апаратын, қадірі асқақтаған есік

Барлық ұлылықпен ерекшеленіп, мәртебесі биік болған

Оның шақыруымен барша жан байланыс тапты

Алламен қауышып, ол арқылы жәрдемге қол жеткізді

Мен қиындықта да, жеңілдікте де

Бүкіл ғұмырымда оның панасын іздеймін

«Маған жәрдем бер, ей, жиған қазынам» деймін

Маған алақаныңнан жомарттық нәрін бер

Бізге мейірімділік таныт, ей, үмітім

Жүректі дерттерден айықтырумен

Сені сүйген адам қорқынышта бола ма?

Сенің мәртебеңмен мен ешкімнен қорықпаймын

Заманым озбырлық етіп, көмекшісіз қалсам да

Сенен басқадан еш үміт күтпеймін

Өміріңмен серт, маған бір назарыңды сал

Ей, сәжде еткендердің ең абзалы, жомарттықпен

Сен ежелден-ақ таңдаулы жансың

Ей, үмбеттер ішіндегі ең қайырлы шапағатшы

Жоқтықтан кейін сенің нұрыңмен

Жаратылыстың жүзі құлпырып, айқындалды

Алланың шексіз салауаттары

Саған арналады, ей, қадір-қасиеті биік жан

Сондай-ақ әулетің мен асыл сахабаларыңа да

Керуенші әуендетіп, дауысы жаңғырған сайын