મેં કહ્યું, જ્યારે તારા સુરક્ષિત સૌંદર્યનો પ્રકાશ મારાથી દૂર થયો,

અને તે મારી નજરોથી ઓઝલ થઈ ગયો.

અલ્લાહના સોગંદ, મને એવા રોગે ઘેરી લીધો છે,

જેમાં મેં સાક્ષાત્ મૃત્યુનો સ્વાદ ચાખ્યો છે.

અને અત્યંત રુદનને કારણે મારી આંખો,

વહેતા ઝરણાંની જેમ વહી રહી છે.

અને વહેતા આંસુઓથી મારી પાંપણોને તૃપ્તિ ન થઈ,

જ્યાં સુધી તે પોતે સુકાઈ ન ગઈ.

મારું હૃદય પ્રેમમાં વ્યાકુળ છે અને મારી તડપ વધી રહી છે,

તો હવે આપણું મિલન ક્યારે થશે?

મારી આંખોથી તેની રોશની અદ્રશ્ય થઈ ગઈ છે,

હે સુંદર ચંદ્ર, આ આંખોને તું શાંતિ આપ.