અકીકની ખીણમાં અમે એકઠા થયા,

અમે અને પેલા મૃગનયની કાળી આંખોવાળા

લૈલાના મજનૂન વિશે તારું શું માનવું છે?

તેણે તો આ દીવાનગીનો માત્ર એક અંશ જ વેઠ્યો હતો

હે મારી આંખો, તમે મને થકવી દીધો છે,

અને હે મારી પાંપણો, તમે મારો સાથ છોડી દીધો છે

ઓ મારા નાનકડા હૃદય, જરા ધીરજ ધર,

જેઓ મારાથી વિખૂટા પડ્યા છે તેમના વિયોગ પર

હું સોમવારે તેમનાથી જુદો પડ્યો હતો,

મંગળવારની સવાર થતાં જ હું તેમના વિના એકલો પડી ગયો

તેઓ ઉમદા સ્વામીઓ છે જે મને છોડી ગયા,

મારી આંખોમાંથી લોહીના આંસુ વહાવતા મૂકીને

હું એટલું રડ્યો કે છેવટે પક્ષીઓએ પણ,

ડાળીઓ પર બેસીને મારા પર દયા ખાધી

ખુદાના સોગંદ જો હું આ વિરહમાં મરી જાઉં,

તો મને મારા જ આંસુઓથી સ્નાન કરાવજો

મારા પર વિલાપ કરજો અને કહેજો,

"આ રહ્યો એ જે પેલી આંખો દ્વારા શહીદ થયો છે."

હું હજુ પણ તે સવારીઓના કાફલા પાસે જ રહ્યો,

કરગરતો રહ્યો, "ખુદા ખાતર મને લઈ ચાલો

મારા સ્વજનોના આવાસ સુધી!"

તેઓ મને વિદાય આપ્યા વિના જ ચાલ્યા ગયા

જા, ઓ મારા સંદેશવાહક, તેમની પાસે,

ઉતાવળ કર, અને જઈને તેમના હાથોને ચૂમજે

તેમને મારા સલામ પહોંચાડજે,

કદાચ તેઓ મારો સ્વીકાર કરી લે

મારો સંદેશવાહક હસતો હસતો મારી પાસે આવ્યો,

અને કહ્યું, "ખુશ થઈ જા, હવે સમાધાન થશે!

તમારા વચ્ચેનો અન્ન અને નમકનો સંબંધ અતૂટ છે,

તેઓએ મને વચન આપ્યું છે કે તમારું મિલન થશે"