وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
Við Guði, eg víki ikki frá kærleika Áhmads
Fo
Fo
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Við Gudi, eg vil ikki venda mær frá kærleika Ahmad,
Um svørðini hjá lagnuni høvdu skorið meg niður.
تَحْتَ نِعَالِـكْ خَدِّي مِدَاسَــهْ
اِسْمَحْ بِذَلِكْ مَـا فِيهِ بَاسَ
Kinn mín er ein mátta undir skógvunum hjá tær,
Lat tað, tað er eingin skaði í tí.
مَا فِـي بِجَمَالَكْ فِـي الْكَوْنِ نَاسَ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ نَظْرَةْ إِلَيْنَـا
Eingin í alheiminum samsvarar tínum vakurleika,
O faðir Zahra, hin reina, hygg á okkum.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Við Gudi, eg vil ikki venda mær frá kærleika Ahmad,
Um svørðini hjá lagnuni høvdu skorið meg niður.
مَا غَيْـرُ وَجْهِـكْ يَبْرِي نِدَائِـي
ضَمَّـةٌ لِصَدْرِكْ تَمْحُو شَقَائِي
Einki uttan andlit títt grøðir mína kalli,
Ein klemmur frá brósti tínum strikar mína sorg.
قَدْ كِـدْتُ أَهْلِكْ إرْحَمْ بُكَائِي
رُوحِي لِأَجْلِكَ خُذْهَا هَدِيَّـةْ
Eg var næstan oyðilagdur, miskunna tár mínum
Sál mín fyri tínar sakir, tak hana sum gávu.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Við Gudi, eg vil ikki venda mær frá kærleika Ahmad,
Um svørðini hjá lagnuni høvdu skorið meg niður.
طُلُّوا عَلَيَّـا لَوْ فِي الْمَنَامِ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ طَهَ التِّهَامِي
Vitja meg, sjálvt í dreymi,
O faðir Zahra, hin reina, Taha hin Tehami.
حُبَّكَ يَا سَيدِي هَيَّجَ غَرَامِي
صَارَ مَعَ النُّجُومْ فَوْقَ الثُّرَيَّا
Kærleiki tín, harra mín, vakti mína tráan,
Hann sveimaði við stjørnurnar omanfyri Pleiades.