مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
Nær skal tað syrgna og móða hjartað venda aftur til tykkara heimstað?
Fo
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Nær vendir hjartað hjá tí sorgbundna og troytta aftur til tykkara bústað?
Og sólin í tí vakru hjástøðuni kemur við opinbering.
كَـوَوْا فـِي جَمْـرَةِ الْحُـبِّ فُؤَادَ الْمُسْتَهَامْ
وَخَطْـبِي فِيهِـمُ خَطْـبِي وَقَـدْ شَـبَّ الْغَرَامْ
Teir brendu hjartað hjá tí bilsna elskaranum í kærleikans glóð
Og mín støða hjá teimum er mær ein mikið mál, nú kærleikslogin er kveiktur.
وَدَمْعِـي وَالضَّنَا يُنْبِي عَنِ الْوَجْدِ الضِّرَامْ
وَفِيهِـمْ طَـابَ لِي سَلْبِي وَلَوْ طَالَ الصُّدُودْ
Mín tregi og veikleiki bera boð um tann brennandi elskhugan
Og hjá teimum var tað mær gott at missa alt, sjálvt um frástøðan var long.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Nær vendir hjartað hjá tí sorgbundna og troytta aftur til tykkara bústað?
Og sólin í tí vakru hjástøðuni kemur við opinbering.
أَلَا يَـا حَـادِيَ الرَّكْبِ فَأَوْجِزْ لِي الطَّرِيقْ
وَسِـرْ بِـاللَّهِ فِـي قَلْبِي إِلَى أَعْلَى رَفِيقْ
Ó, tú sum leiðir fylgið, stytt mær vegin
Og far við Gudi í mínum hjarta til tann hægsta felagan.
وَإِنْ وَافَـى سَـنَا الْحِـبِّ فَخَيِّـمْ بِالْعَقِيقْ
وَشَـفِّعْ بِـذَوِي الْقُـرْبِ عَسَـى حِبِّي يِجُودْ
Og um ljósið frá tí elskaða kemur, slá so tjaldið í Aqiq
Og bið fyri mær vegna tey nærmastu, kanska mín elskaði sýnir gævleika.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Nær vendir hjartað hjá tí sorgbundna og troytta aftur til tykkara bústað?
Og sólin í tí vakru hjástøðuni kemur við opinbering.
وَخُـذْ بِـالْمُغْرَمِ الصَّـبِّ لِأَعْتَـابِ الْكِـرَامْ
عَسَـى أَنْ يَرْحَمُـوا صَـبِّي دُمُوعاً بِانْسِجَامْ
Og leið tann bilsna elskaran til dyrnar hjá teimum ríksintu
Kanska teir miskunnast yvir mínum streymandi tárum.
وَيَرْضَـوْنِي عَلَـى عَيْـبِي بِـذَيَّاكَ الْمَقَـامْ
وَيَجْلُـو وَصْـلُهُمْ كَرْبِي وَيَحْلُو لِي الْوُرُودْ
Og teir góðtaka meg tross mínum lýtum í hinu hávirðiliga staðnum
Og teirra samvera dregur úr míni neyð, og tað verður mær søtt at koma fram.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Nær vendir hjartað hjá tí sorgbundna og troytta aftur til tykkara bústað?
Og sólin í tí vakru hjástøðuni kemur við opinbering.
أَلَا يَـا جِيـرَةَ الشِّعْبِ صِلُوا هَذَا الْفَقِيرْ
وَرِقُّـوا وَارْحَمُـوا شَيْبِي فَهَا دَمْعِي غَزِيرْ
Ó, tit nábúgar í dalinum, vitjið henda fátæka mann
Verið mildir og miskunnist yvir mínum gráu hárum, tí míni tár floyma.
وَغُضُّوا الطَّرْفَ عَنْ ذَنْبِي فَبِالْعَفْوِ الْكَبِيرْ
كَــثِيرٌ فَــازَ بِـالْقُرْبِ وَإِطْلَاقِ الْقُيُـودْ
Og hyggið burtur frá míni synd, tí við hini stóru fyrigevingini
Hava mong vunnið nánd og loysing úr fjøtrunum.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
Nær vendir hjartað hjá tí sorgbundna og troytta aftur til tykkara bústað?
Og sólin í tí vakru hjástøðuni kemur við opinbering.
صَـلَاةُ الْحِـبِّ لِلْحِـبِّ عَلَـى مَجْلَـى السَّـلَامْ
يُحْيِيـهِ بِهَـا رَبِّـي نَعِيمـاً فِـي الدَّوَامْ
Ein kærleikans bøn til tann elskaða í friðsælunnar opinbering
Við henni lívgar Harrin hann í ævigari sælu.
وَيَسْـرِي فَيْضُـهَا الْوَهْـبِي إِلَى الْآلِ الْكِرَامْ
وَ يُجْدِي شَاكِرُ الشُّرْبِ كَمَالاً فِي الْوُجُودْ
Og hesin gávumildi streymur fer til ta ríksintu ættina
Og tann, ið takkar fyri drykkin, vinnur fulkomleika í tilveruni.