Harri mín, send signingar tínar yvir hin útvalda av Muḍar

Og profetarnar og allar sendiboðarnar, hvørja ferð teir verða nevndir

Og send signingar, Harri mín, yvir leiðaran og hansara fylgjarar

Og hansara felagar, teir sum breiddu út lærdómin um trúgvina

Sum bardust við honum á vegi Allahs og stríddust djarvuliga

Sum fluttu, góvu honum skjól og hjálptu honum

Sum gjørdu greitt farḍ og sunna, sameindust

Fyri Allahs skuld, hildu seg til Allah og vunnu sigur

Tær mest framúrskarandi, mest útbreiddu og mest æruverdu signingarnar,

Derra angandi útbreiðsla søtur universið

Angandi við luktinum av moskus, yndislig

Frá teirra angandi breiðir seg søti angin av góðkenning og góðum vilja

Í mongd so stór sum steinarnir, vát jørð, sandkornini,

Fylgt av stjørnunum í himninum, plantur jarðarinnar og leirhólum

So stór sum mátið av vekt fjallanna,

Og droparnir av øllum vatninum og øllum regninum

Í tali so stórt sum bløðini á øllum trøunum,

Og hvør bókstavur ella karakterur, sum verður lisin ella skrivaður

Í tali so stórt sum villini djór, fuglar, fiskar og neyt

Fylgt av jinn, einglunum og menniskjum

Smáu kornini og maðkarnir, øll kornini av korni,

Umframt hár og ull, fjaðrar og dýrafeld

Og alt tað, sum fevnir um alla vitan,

Og hvat sum var borið av hinum boðaða penninum og hinum guddomliga fyriskipanum

Í tali so stórt sum tínir gávur,

Sum tú hevur givið til skapningar, síðan teir komu til at vera og vóru savnaðir saman

So stórt sum hansara høga stig

Við tí, sum profetarnir og einglarnir vóru æraðir, og teir tóku stoltleika í hesum

So stórt sum hvat sum er í øllum universum, Harri mín,

Og hvat sum enn skal koma til at vera, inntil dagurin tá formarnir verða reistir

Í hvørjum blunk av eyga, við tí

Sum himmalsins og jarðarinnar fólk hyggja ella gevast at hyggja

Hvat sum fyllir himmalin og jørðina,

Saman við fjøllunum, útbreidda jørðini, trónuni, fótskammilin og alt, sum tey innihalda

Hvat sum Allah hevur latið hvørva,

Ella hvat sum ikki var til, sum Hann hevur latið koma til at vera, signingar uttan mark og varandi fyri altíð

Hvørs tal varir ígjøgnum allar aldur, sum

Tey eru ótømandi, latandi einki út, fevnandi alt

Tey hava ongan endaligan enda og onga niðurstøðu, O Mektigi,

Og ongan marknað settan, so hugsa um hetta væl

Í tali so stórt sum margfeldini av øllum tølum, sum hava verið,

Saman við at margfalda hesi margfeldi, O Tú, sum fyriskipar

Júst sum Tú elskar, Harri mín, og í samsvari við Tína gleði

Og sum Tú hevur boðað okkum at senda signingar, Tú ert Eigarin av Mektigari Kraft

Saman við friði, til talið av tí, sum er nevnt

Harri mín, og margfalda tey bæði, so at náðin kann breiða seg víða

Alt hetta enn meira margfaldað við Tínum Rætti í andadráttunum

Av Tínum skapningum, um teir eru fáir í tali ella mangir

Harri mín, fyrigev tann, sum lesur tað,

Umframt tann, sum hoyrir tað, og allar muslimar, hvar teir enn eru

Og okkara foreldur, okkara familjur og okkara grannar

Fyri okkum øll, Harri mín, eru í stórum tørvi á fyrigeving

Eg havi gjørt nógvar skeivar gerðir - tað er eingin endi á teimum!

Men veruliga Tín fyrigeving letur einki - eingin synd verður eftir

Óttin hevur upptikið meg frá øllum tí, sum eg vóni at náa,

Og tað kom eyðmjúkt og við brotnum hjarta

Eg biði Teg, Harri mín, at vísa okkum miskunn í báðum heimum,

Við ranginum av tí, í hvørs hondum steinarnir lovprísaðu Gud

Harri mín, øk fyri okkum bæði okkara løn og fyrigeving,

Tí veruliga Tín Gávumildni er eitt hav uttan strond

Gjørd skuld, sum letur æruverdu karakterin í trongum,

Og leys okkum frá okkara trupulleikum, O Tú, sum ert Mektigur

Ver mildur við okkum, hvørja ferð ólukkur henda okkum,

Við eini vakrari mildleika, sum fær allar trongdir at hvørva

Við Mustafa, hin útvalda, hin besta av skapningum,

Í hvørs lovprísing surur vóru opinberaðar til at heiðra hann

Og so bønir vera yvir hin útvalda

So leingi sum sólin skínur á dagin, og mánin kastar sítt ljós um

Og má Tú vera nøgdur við Abu Bakr, hansara kalif,

Sum stóð upp fyri trúgvini eftir at hann var farin

Og við Abu Hafṣ al-Fārūq, hansara felaga

‘Umar, hvørs orð í hansara úrskurðum var avgerandi

Og geva góðsku til ‘Uthmān, hann av tveimum ljósum, fyri hvønn

Dygdirnar vóru fullkomnar í báðum heimum, og í endaliga sigri

Og somuleiðis ‘Alī, umframt hansara tveir synir og teirra móður,

Fólkið av kápuni, sum er komið niður til okkum í siðvenju

Og eisini okkara frú Khadijah al-Kubra, sum gav gávumildliga sínar ognir

Til at hjálpa og stuðla Sendiboðinum Allahs

Og tær reinu kvinnurnar, konurnar hjá Mustafa,

Og hansara døtur og synir, hvørja ferð teir verða nevndir

Sum Saʿd, Saʿīd ibn ʿAwf og Ṭalḥa

Og Abu ʿUbayda og Zubayr, hinir fínastu av harrum

Og Hamza og eisini ‘Abbās, okkara harri, og hansara son,

Hin lærdi, ígjøgnum hvønn trupulleikar vóru loystir

Og øll familjan og felagarnir, og allar fylgjarar,

So leingi sum myrkrið enn fellur á náttina, og morgunroðin kemur aftur

Signa tey við góðum vilja frá Tær í fyrigeving og vælveru

Og við eini góðari endi, tá lívið nær sín enda.