Tí tú ert ljós leiðbeiningarinnar í øllum skapningum

Og tú ert loynidómur mildleikans, o besti stuðul

Og tú ert sanneliga bjarging alls skaparaverksins

Og tú ert leiðari menniskjans til Guds, hins rættvísa

O tú, ið einsamallur stendur í støðu lovsins

Fyri Hinum Eina, Sum hvørki er føddur ella hevur føtt

O tú, úr hvørs fingrum áir spruttu fram

Og mettaðu herin við ríkidómi

Sanniliga, tá órættur ræðir meg

Segði eg: O harri harranna, o mítt skjól

Ver mær talsmaður hjá Hinum Miskunnsama fyri míni mistøk

Og geva mær tað, ið ongantíð var í mínum tankum

Og hygg at mær við vælvildar eygum altíð og ævigt

Og fjal við náði tíni míni lýti til endans

Og vís mær náði við fyrigeving tíni, ið fevnir meg

Tí eg, o harri mín, havi ongantíð vikið frá tær

Eg havi søkt hjálp hjá tí Útvalda, hinum besta av øllum

Ið steig upp til himmals, loynidómur Hins Eina og Einasta

Harri vakurleikans, dýrmætur er Gud Skapari hansara

Tí hansara líka í øllum skaparaverkinum havi eg ikki funnið

Besti millum skapningar, hægsti tindur sendiboðanna

Skattur mannaættarinnar og leiðari teirra til rættvísi

Hjá honum søkti eg skjól, so Gud man fyrigeva mær

Hetta er mín vón og mín trúgv

Lovsangur hansara hevur verið mín siður alt lívið

Og kærleiki hansara hjá Harra hásætisins er mín grundvøllur

Yvir honum veri tann reinasta bøn ævigt

Saman við friði uttan tal ella mark

Og ættini og feløgunum, fólki dýrdarinnar øllum

Og teimum, ið fylgja teimum við góðsku til ævigt