O, hvussu sæl eru tey, ið Allah náddi!

Og sóu einki í tilveruni uttan Hann!

Hann dró tey nær at Sær og valdi tey

So teirra hugsan lýsti Hann frían frá hvørjum breki

Tey hava onga tráan til nakað annað enn Hann

Hvussu kundu tey, tá ið tey hava sæð Hansara hátign?!

Hann tók burtur slør av Sínum dekki frá teimum

So tey andaðu inn anga av Hansara kærleika!

Hann opinberaði ljós og dýrd

til tey, so tey søgdu, "O Hann, sum er! O Hann, sum er!"

So segði Hann við tey, "Eg eri tykkara Elskari!"

Hvør ein gávumildur Harri! Hvør ein undurfullur Gud!

Eg taki ímóti teimum, ið venda um frá mínum trælir

Og eg bryggi mær ikki um, hvat tey hava gjørt!

Ríkið er Mítt Ríki! Og Boðið er Mítt Boð!

Og Maktin er Mín Makt! So farið inn í Hansara skýli!

Ongin kennir smakk av tráan uttan

Tey, ið kenna sameining!

Aldri segði eg við mítt hjarta, "Hvør er mín elskaði?"

Uttan at tað segði, "Allah!"

Hvørja ferð eg minnist mín Harra,

Dreymi eg í longsli eftir at møta Honum!

Eg reiki einsamallur í mínum sanna gleði;

og mín vakra roynd er, at eg kanska síggi Hann!

So hygg at alheiminum við umhugsni

Innan jørð Mín Harra og Hansara himlar!

Og lurta tá ið lovsongur um Hann verður sungin

Sig, "O Hann, sum er! Eg eri til tænastu, Allah!"

So, signingar vera yvir Sendiboðanum!

Muhammad, sum okkara Harri valdi!