يَا جَدَّ السُّلَالَةْ
Ó, ættfaðir tignu ættarinnar
Fo
يَا جَدَّ السُّلَالَةْ
يَا مَجْمَعَ كَمَالَهْ
Ó, forfaðir at tí tignarliga ættarslagnum
Ó, samlingsstaður allar fullkoming
يَا جَمِيلًا فِي جَمَالِهْ
جَمَالُكَ لَا مِثَالَهْ
Ó, tú ið ert vakur í tínum prýði
Tín vakurleiki eigur ongan líka
فَائِقٌ لِلْبُدُورِ
مُقْتَبَسٌ بِنُورِهِ
Framúrskarandi fullmánunum
Teir lána sítt ljós frá hansara ljóma
مُشْتَاقٌ أَنَ أَزُورَهُ
عِنْدَهُ الدَّمْعُ سَالَا
Eg leingist eftir at vitja hann
Í hansara návist streyma tárini
رُؤْيَاكَ النَّبِيَّ
سَعَادَةٌ هَنِيَّةْ
At sýna teg, ó Profetur
Er ein sæl gleði
بِرِيحِهَا الْعِطْرِيَّةْ
فِي النَّوْمِ أَوْ خَيَالَا
Við sínum angandi loti
Antin í søvni ella í sýn
جِئْتُ لِلرِّحَابِ
وَاقِفٌ بِبَابِه
Eg kom til tey heilagu økini
Standandi við hansara dyr
بِمَجْمَعَ الْأَحْبَابِ
حَطَطْتُ الرِّحَالَ
Við savningarstaðin hjá teim elskaðu
Legdi eg mína ferðatoygd
أَسَدٌ فَوْقَ نَارَا
حَيْدَرْ الْكَرَّارَ
Ein leyva mitt í loganum
Haydar, tann ið áhaldandi herjar
كَمْ بِالسَّيْفِ صَالَ
كَمْ رَعَدَ الْجِبَالَ
Hvussu ofta hann herjaði við svørði
Hvussu ofta hann fekk fjøllini at skjalva
أَهْلِي وَقَبُولِي
بِالزَّهْرَا الْبَتُولِ
Mín vón og mín góðkenning eru
Vegna al-Zahra, hina kystu
يَا بِنْتَ الرَّسُولِ
بَلِّغِي الْآمَالَ
Ó, dóttir Boðberans
Lat mínar vónir ganga út
بِزَيْنَبَ الْمُشَيرَةْ
وَنَفِيسَةَ الْكَبِيرَةْ
Við Zaynab, hina leiðandi
Og Nafisa, hina stóru
وَعَائِشَةَ الْمُنِيرَةْ
أَنْتُمْ خَيْرُ آلَ
Og Aisha, hina skínandi
Tit eru tann besta ættin
أِنَنَا نَوَيْنَا
عِنْدَهُ أَتَيْنَا
Sanniliga gjørdu vit okkara ætlan
Til hansara eru vit komin
يَا جَدَّ الْحَسَنَيْنِ
إِنَّ الشَّوْقُ طَالَ
Ó, abbi hjá al-Hasan og al-Husayn
Okkara longsul er vorðin langur
قَدَّمْنَا الْهَدِيَّةَ
لِلْعِتْرَةِ الزَّكِيَّةِ
Vit hava borið fram okkara gávu
Til tað reina profetiska húskið
صَلَاةٌ عَلَى النَّبِيِّ
هُوَ بَاهِي الْجَمَالِ
Signan yvir Profetin
Hann er dýrur í vakurleika