Á, tú ið søkir Allah, eg endurtaki míni orð, lýð á

Skilir tú orð míni, skalt tú við teimum røkka Allah

Tað bilar tær, leitari, at drekka eindarinnar vín

Vil tú hava meira, so gloym alt annað enn Hann

Nevn tað Størsta Navnið, falda alheimin og vinn

Far út á ævinleikans hav, tí tað er havið hjá Allah

Far út á havið av ljósi, merking og loynidómum

Far burtur úr hesum bústøðum, og hjartað nær sínum máli

Far burtur í Honum ið dýrkaður verður, smakka sjónarinnar merking

Tí henda tilvera er einki uttan ljósið frá Allah

Jarðarríkið og himnaríkið, og somuleiðis veldisins ríki

Alt eru lýsingar, og Veran er tann ið nevnd verður

Hvørv so frá eginleikunum og far burtur í Verunnar Veru

Hetta eru bert litbrigdi, ið eiga sína heimkomu til Allah

Til Hansara er endin og frá Honum er upphavið

Og nú er Hann komin undan kavi, og alheimurin ber Hansara skrýði

Alheimurin er Hansara speil og opinbering av eginleikum

Muhammad er ljósið av Veruni, yvir honum sé signing Allahs

Al-Alawi sigur orð ið eru góðtikin

Sinnini villast í teimum og hvørva í Veru Allahs