يَاعُمْدَتِي ياعُدَّتِي
O, mín stuðul, o, mín styrki.
Fo
يَاعُمْدَتِي ياعُدَّتِي
يامُنْقِذِي مِنْ شِدَّتِي
Á, mín stuðul, á, mín styrkur
á, mín bjargari úr míni neyð
وَجَّهْتُ لَكَ وِجْهَتِي
عَجِّلْ بِغَوْثِي ياعَظِيمْ
Eg havi vent míni kós móti Tær
kom mær skjótt til hjálpar, á, Tú Mikli
وَسَخِّرِ الْأَسْبَابَا
وَذَلِّلِ الْصِّعَابَا
Og legg leiðirnar til rættis
og ger torleikarnar lættar
وَافْتَحْ لَنَا الْأَبْوَابَا
بِالْنَّصْرِ مِنْكَ ياكَرِيمْ
Og lat upp dyrnar fyri okkum
við sigri frá Tær, á, Tú Gávumildi
وَرُدَّ كَيْدَ الْكَائِدِ
وَكُلَّ طَاغٍ مَارِدِ
Og vís burtur svikráðini hjá svikaranum
og hvønn uppreistrarsinnaðan harðræðisharra
وَحَاسِدٍ مُعَانِدِ
بِحَقِّ سِرْ (طسٓمٓ )
Og tann treiska og øvundsjúka
við loynidóminum í (طسٓمٓ)