تَشَوَّقَتْ رُوحِي لِشَطِّ الوَادِي
فَهَا أَنَا ذَا رَبِّي خُذْ بِيَدِي
Sál mín leingist eftir dalinum strond
Her eri eg, Harri mín, tak meg við hond
أَبِيتُ اللَّيَالِي جَهْرًا أُنَادِي
فَقَلْبِي يَذُوبُ مِنَ الكَمَدِ
Eg brúki nætur at kalla hart,
Hjarta mítt bráðnar av sorgareldi
رَمَانِي العُذَّالُ بِفَرْطِ الهَوَى
فَقَالُوا جُنِنْتَ فَوَا جَلَدِي
Elskarin rakti meg við yvirflóð av kærleika,
Og tey søgdu, "Hann er vorðin galin!" Ó, mín tolsemi!
مَحَبَّةُ اللهِ نَارٌ مُوقَدَةْ
تُبِيدُ بِالرُّوحِ وَبِالجَسَدِ
Kærleiki Allah er ein brennandi logi,
Sum oyðir bæði sál og likam.
فَذَرَّةُ حُبٍّ لِلمَوْلَى الرَّحِيمْ
تُزِيلُ الهُمُومَ يَوْمَ التَّنَادِي
Eitt atom av kærleika til miskunnsama Harran
Fjarlægir alt sorg á Degi Kallandi
عَشِقْتُ الْإِلَهَ وَلَا صَبْرَ لِي
فَحُرْقَةُ حُبِّهِ فِي فُؤَادِي
Eg eri fallin fyri tí Guddomliga, og eg kann ikki vera tolin,
Tí eldur kærleika Hansara brennur í hjarta mínum
أُحِبُّكَ يَا مُبْدِعَ الكَائِـنَاتْ
وَحَقِّكَ رَبِّي أَنْتَ مُرَادِي
Eg elski Teg, Skapari av øllum verum,
Við Tínum sannleika, Harri mín, Tú ert einasti mál mín
لَكَ الحَمْدُ رَبِّي عَلَى كُلِّ حَالْ
فَأَنْتَ الوَاحِدُ بِلَا عَدَدٍ
Allur lovur er Tín, Harri mín, í hvørjum støði,
Tí Tú ert einasti, uttan tal ella felagi
يَا أَهْلَ الهَوَى وَاللهِ إِنَّكُمْ
فِي لَذِيذِ عَيْشٍ إِلَى الأَبَدِ
O fólk av kærleika, við Allah, tit eru
Í søtum gleði og sælu um ævir.