يَمِّمْ نَحْوَ الْمَدِينَةْ تَرَى الْأَنْوَارْ
Set kós móti Medina, og tú skalt síggja ljósini
Fo
Fo
يَمِّمْ نَحْوَ الْمَدِينَةْ تَرَى الْأَنْوَارْ
وَاقْصُدْ حِمَى نَبِيِّنَا طَهَ الْمُخْتَارْ
Leita tær móti Medina og tú skalt síggja ljósini
og søk halgidómin hjá okkara profeti, Taha, Hin Útvaldi
مُحَمَّدْ يَا أَبَا الْزَّهْرَا نَرْجُو نَظْرَةْ
أَرَى الْقُبَّةَ الْخَضْرَا لَيْلًا وَنَهَارْ
Ó Muhammad, ó faðir hjá Zahra, vit vóna eitt eygnabrá
eg skoði tað grøna hválvið, nátt og dag
مُحَمَّدْ يَا أَبَا الْقَاسِمْ إِنِّي هَائِمْ
عَسَى تَقْبَلْنِيْ خَادِمْ أَنَا وَالْحُضَّارْ
Ó Muhammad, ó faðir hjá Qasim, eg eri rættiliga hugtikin
kanska vilt tú góðtaka meg sum tænara, meg og øll tey hjástøddu
فَامْدُدْ يَدَكْ وَالْبَاعَا وَالْذِّرَاعَا
وَاطْلُبْ مِنْهُ الْشَّفَاعَةْ وَقْتَ الْأَسْحَارْ
So rætt út tína hond, tín fevning og tín arm
og søk forbøn frá honum í morgunskýmingini
وَقِفْ حَوْلَ الْضَّرِيحِ يَا فَصِيحِ
وَاغْسِلْ قَلْبَ الْجَرِيحِ مِنَ الْأَْكْدَارْ
Og stand rundan um tann signaða hvíldarstaðin, ó tú málsnjalli
og tváa tað særda hjartað fyri allari sorg