Eg havi onki annað mál enn teg, sum tú væl veitst

Nánd er ein vinningur og frástøða er eitt tap

Tak meg til tín, í tín favn

Eg verði taldur sum tín í øllum tí, eg veit

Tú ert mín longsul, so ver mær ein leiðari

Hjartað er tyst, so beini burtur hesa sorg

Hvør man vera har fyri mær, um tú ikki ert fyri mær

Tú sært mína eyðmýkt, og tú ert tann Mest Miskunnsami

Hvussu ofta rópi eg ikki, á tú besti leiðari

Frástøðan er nóg mikið, tín gávumildni floymir yvir

Ljósið frá sameiningini hevur dýra heimanfylgju

Eg havi ongan uttan teg, so gev og ver náðigur

Nánd og frástøða eru tað sama fyri mær

Tí mín leiðbeining er í tí, sum tú deilir út

So ger mínar gávur til lívsins anda

Míns veru elskaði, Taha, lærarin

Tú kennir mítt mál, mín kærleika og mína elsku

So ver við al-Kurdī í øllum vinningi

Má Harrans signing vera yvir míns hjarta elskaða

Taha, leiðarin, friður veri við honum