O, tann mest æraði av skapanum, hvørjum kann eg søkja verju hjá

Uttan tær, tá ið hin stóra vanlukkan yvirtekur okkum?

O, sendiboð Allahs, tín stóra rangur vil ikki minka við mínum bøn

Um hin Gávumildi vísir seg sum hevnarin

Tí verðin og fylgisveinur hennara hin næsta

Eru frá tínum gávumildi

Og partur av tínum vitan

Er vitan um varðveitta talvuna og pennin

O, mín sál, miss ikki vónina yvir eina villu, sum kann tykjast stór

Tí sjálvt stórar syndir, við guddommiligari fyrigeving

Eru meira sum smá mistøk

Tað kann vera, at miskunn Harra míns, tá ið hann býður hana út

Verður býtt í samsvari við syndanna stóra

Harri mín, lat ikki mínar vónir í tær verða vrakaðar

Ei heldur lat mína fasta trúgv á tína góðsku verða órógvaða

Ver mildur við tín tænara, bæði í hesum heimi og hinum næsta

Tí hansara tolin, tá ið hann verður kallaður av ræðandi óttum, hvørvur

Og lat eitt skýggj av signingum frá tær streyma niður

Yvir profetin, regnandi niður óstøðugt

So leingi sum eysturvindarnir sveiggja viðjurnar

Og karavanleiðarin eggjar hvítu kamelarnar, gleðandi teir við sínum sangum

Og veita tín góða tokka til Abu Bakr og Umar

Og til Ali og Uthman, hin æraða og gávumilda

Og til familjuna og fylgisveinarnar og fylgjararnar

Tí teir eru fólkið av sannari gudsótta

Og av reinleika, tolsemi og gávumildi

Harri mín, við hin útvalda, lat okkum náa alt, sum vit vóna

Og fyrigev okkum fyri tað, sum er farið, o, óendaliga gávumildi

Og, o, Gud, fyrigev øllum muslimum teirra skeivleikar

Við tí, sum teir lesa í Masjid al-Aqsa, eins og í hinum forna halgidómi

Við ranginum av tí, hvørs bústaður er ein halgidómur í Tayba

Og hvørs navn er eitt av teimum størstu eiðunum