يَا وَاهِبَ الْإِنْسَانِ أَسْبَابَ الْهُدَى
O Giver of the Means of Guidance to Humanity
Fo
يَا وَاهِبَ الْإِنْسَانِ أَسْبَابَ الْهُدَى
يَا مَنْ بِحَمْدِ الْعَالَمِينَ تَفَرَّدَا
Ó, Tú ið gevur menniskjanum leiðslunnar veg
Ó, Tú ið eina ert verdur allan heimsins prís
لِي عِنْدَ بَابِكَ يَا إِلَهِي دَعْوَةٌ
فِيهَا رَجَاءُ الْعُمْرِ جَاءَ مُجَسَّدَا
Við Tína dyr, ó Gud mín, havi eg eina bøn
har vónin hjá einum heila lívi hevur fingið skap
أَنْتَ الَّذِي مَا خَابَ عِنْدَكَ سَائِلٌ
أَيَكُونُ بَابُكَ دُونَ سُؤْلِي مُؤْصَدَا
Tú ert Tann, hjá Hvørjum eingin biðjari verður vónsvikin
kann Tín dyr vera stongd fyri míni bøn?
فَبِفَضْلِكَ اللَّهُمَّ عِشْتُ مُوَحِّدا
أَيُرَدُّ عِنْدَكَ مَنْ أَتَاكَ مُوَحِّدَا
Við Tíni náði, ó Allah, hevi eg livað í trúnni á Tína einleika
kann tann, ið kemur til Tín í trúnni á Tína einleika, verða vístur burtur?
سُؤْلِي كَذَاتِكَ وَاحِدٌ فَبِحَقِّهَا
لَوْ لَحْظَةً دَعْنِي أُشَاهِدَ أَحْمَدَا
Mín bøn er ein, eins og Tín vera er ein; so við hesum einleika
lat meg, um so bara eina løtu, síggja Ahmad