نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
We Have Alighted in the Courtyard of al-Hussain Do you like this personality?
Fo
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Vit eru komnir í garðin hjá al-Hussain,
Í Guds verju er tann, ið kemur til Hussain
يَا ابْنَ طَهَ الْبَشِيرِ جِئْنَا بِبَابِكَ
وَشَرَّفْنَا هُنَا بِلَثْمِ عِتَابِكَ
Ó, sonur Taha, boðberi gleðinnar, vit eru komnir at tínari gátt,
Og her eru vit vird at kyssa tína vælsignaðu turskil
يَا حَفِيدَ الرَّسُولِ جِئْنَا رِحَابَكَ
مَنْبَعَ الْجُودِ مَصْدَرَ الْكَرَمَيْنَا
Ó, abbasonur Sendiboðans, vit eru komnir í tín garð,
Kelda rættvísi, upphav til tignarliga gávumildi
رَحْمَةُ اللهِ لِلْبَرِيَّةْ عَطَاهَا
مَنْ قَرَنَ ذَاتُهُ بِذَاتِهِ وَاصْطَفَاهَا
Ein miskunn frá Allah, givin øllum skapningum,
Útvaldur og hevjaður til eina støðu í nándini
يَثْرِبٌ شُرِّفَتْ بِهِجْرَةِ طَهَ
يَا هَنَا مِصْرَ يَوْمَ جَاءَ حُسَيْنَا
Yathrib varð vird við flytingini hjá Taha,
Hvussu vælsignað er Egyptaland tann dagin, Hussain kom!
اَلْأَمَاكِنْ إِلَى الْكِنَانَةْ تُهَنِّي
آلَ مِصْرٍ قَدْ جَاءَ مَنْ نَابَ عَنِّي
Londini senda sína ynskjan til Egyptalands,
„Til fólkið í Egyptalandi er komin tann, ið umboðar meg.“
لَا شَرِيفٌ سِوَاكَ فِي الْخَلْقِ طُرَّهْ
يَا كَرِيمَ الْأَجْدَادِ وَالْأَبَوَيْنَا
Eingin er tignarligari enn tú millum allan skapningin,
Ó, tú við tignarligum fedrum og tignarligum foreldrum
أُمُّكَ الزَّهْرَا لِلْمُكَمَّلِ قُرَّهْ
لَا شَبِيهٌ لَهَا مِنَ الْكَنْزِ دُرَّهْ
Móðir tín er al-Zahra, gleðin hjá Hinum Fullkomna,
Ein perla úr kistuni, uttan nakran javnlíka
قَالَ خَيْرُ الْوَرَى حُسَيْنٌ مِنِّي
فِي حَدِيثٍ رَوَاهُ أَنَا مِنْ حُسَيْنَ
Tann Besti av Skapningunum segði: „Hussain er frá mær,“
Í frásøgnini: „Og eg eri frá Hussain.“
أَنْتَ بِالْأُمِّ قَدْ بَلَغْتَ الْكَمَالَ
وَعَلِيٌّ بِهِ تَسُودُ الرِّجَالَ
Við móður tíni náddi tú hæddirnar av fullkomni,
Og ígjøgnum Ali arvar tú tignina, sum menn verða leiddir av
أَنْتَ فَرْعٌ زَكِيٌّ مِنْ خَيْرِ آلَا
عُنْصُرَ النُّورِ مَنْبِتُ الْحَرَمَيْنَا
Tú ert ein rein grein úr fagrasta húsinum,
Borin av ljósi, sprottin úr heilaga ættarliðinum
فِي قُلُوبِ الْخِيَارِ رَبِّي كَتَبَكُمْ قَالَ
فِي الذِّكْرِ قُرْبَةً قُرْبَكُمْ
Í hjørtunum hjá teimum rættvísu hevur Harri mín skrivað kærleika tín,
Og í Opinberingini er nándin við teg ein vegur at koma nærri
كُلُّ حَسَبٍ مَقْطُوعٌ غَيْرَ حَسَبِكُمْ
قَبْضَةُ الْحَقِّ أَفْضَلُ النَّسَبَيْنَا
Hvør ætt skal verða kvett uttan tín ætt,
Tak hjá Sannleikanum, tann besta av øllum ættum
مَنْ يَزُورُ الْإِمَامَ أَتَتْهُ عِنَايَا
إِنْ أَصِلْ سَاحَهُ يَتِمُّ هَنَايَا
Hvør tann, ið vitjar Imamin, verður møttur við kærleiksfullari umsorgan,
Um eg røki garð hansara, verður mín gleði fullkomin
قَدْ أَتَيْنَاكَ وَالرِّكَابُ حَنَايَا
يَا ابْنَ خَيْرِ الْأَنَامِ نَظْرَةْ إِلَيْنَا
Vit eru komnir til tín, okkara ríðidýr eru troytt av ferðini,
Ó, sonur hins besta av mannaættini, hygg at okkum
خَاطَبَ اللهُ لِلْحُسَيْنِ شَفَاهَا
يَا شَهِيدَ الْمَحَبَّةِ يَا سِبْطَ طَهَ
Allah talaði til Hussain og virdi hansara støðu,
Ó, pínslarváttur kærleikans, ó, abbasonur Taha!
آيَةُ الطُّهْرِ أَنْتَ مَجْلَى صَفَاهَا
أَنْتَ رَيْحَانَتَاهُ وَالسِّبْطَيْنَا
Tú ert eitt tekn um reinleika, eitt speil av tess ljóma,
Tú ert hansara søta basilikum, teir báðir vælsignaðu abbasynirnir
جِئْنَا سَاحًا بِهَا تُحَطُّ الْخَطَايَا
مَنْهَلَ الْجُودِ مَصْدَرًا لِلْعَطَايَا
Vit eru komnir til ein garð, har syndir verða burturkastaðar,
Ein kelda av gávumildi, eitt upphav til gávur
مَنْ سِوَاكُمْ يُرْجَى لِكَشْفِ الْبَلَايَا
رَحْمَةُ اللهِ قَدْ هَدَاهَا إِلَيْنَا
Hvør annar enn tú er okkara vón at beina fyri neyðini,
Miskunn Allahs hevur leitt okkum til tín
ضَرَّنِي الْكَرْبُ جِئْتُ سَاحَ الْكِرَامَا
شَاكِيًا بَاكِيًا مِنَ الْآَمَا
Neyð hevur rakt meg, so eg kom til garðin hjá teimum tignarligu,
Klagandi og grátandi yvir pínuni, eg havi liðið
بِأَخِيكَ الْعَظِيمْ حَسَنُ الْإِمَامَا
دَوْحَةِ النُّورِ طَاهِرِ الْعُنْصُرَيْنَا
Við tínum stóra bróður, Hassan Imaminum,
Ljósins træ, reina av báðum ættum
دَاوِ جِسْمًا مِنَ الضَّنَا كَمْ عَانَى
وَكَذَا الضُّرُّ وَالْأَسَى مَسَّانَا
Grøð ein kropp, sum er troyttur av sjúku og langari líðing,
Neyð og sorg hava somuleiðis rinið við okkum
فَهِيَ كَوْكَبْ بَدَا مَعَ الْكَوْكَبَانِ
أُمُّ هَاشِمْ كَرِيمَةُ الدَّارَيْنَا
Og Hon er ein stjørna, ið kom undan kavi við teimum báðum stjørnunum,
Umm Hashim, tann tignarliga konan í báðum heimum
حُبُّكُمْ فِي الْعُرُوقِ وَالْقَلْبُ يَسْرِي
جِئْتُكُمْ بَدِّلُوا لِعُسْرِي بِيُسْرِي
Kærleiki tín rennur í mínum æðrum og í mínum hjarta,
Eg eri komin til tín, gjør mína neyð til lætta
بِأَبِيكَ الْإِمَامُ اجْبُرِي لِي كَسْرِي
فُكَّ أَسْرِي وَسُدَّ عَنِّي الدَّيْنَا
Við faðir tínum, Imaminum, bót tað, sum er brotið í mær,
Loys meg úr mínum bondum og gjalda mína skuld
طَيِّبُونِي لِكَيْ أَعُودَ بِلَادِي
وَبَرِّئُونِي لِكَيْ أَرَى أَوْلَادِي
Gev mær heilsu, so eg kann venda heim aftur,
Reis meg uppaftur, so eg aftur kann síggja míni børn
فَإِذَا سِرْتُ يَا سَاكِنِينَ فُؤَادِي
تِمُّوا لِلنِّعْمَةِ وَاحْفَظُوهَا عَلَيْنَا
Og tá ið eg fari, ó, tú sum býrt í mínum hjarta,
Fullfør hesa vælsignan og varðveit hana fyri okkum