Spyrjið hjarta mítt, spyrjið tað, tí tað sigur tykkum

um meg, tá ið tit eru burtur, tí í tí er tykkara nærvera

Á, tit fullmánar, hvørs ásýn lýsti alheimin

var tað ikki fyri troyst hjarta míns, tá ið eg minnist tykkum

At leggja lógva mín á tað, tað ørist av longsli

um tár míni blandaðust við høv jarðarinnar, høvdu tey druknað tey

Frá einum eyga, sum hiti longsulsins elds helt vakið

og kenslurnar deildu míni innvøl og sundraðu tey

Um teir fluttu eldin nær mínum hjarta, hevði tað brent hann

hava tit nakrantíð hoyrt um eitt hjarta, ið brendi eldin?