Ó vakrasti av profetum

Ó fullkomnasti av teimum útvöldu

Ó innsigli boðberanna — hvussu

søtur tú ert í mínum hjarta!

Ó tú, í hvørjum frummynd

skapanarinnar er fevnd og faldar saman,

Ein ævig, óendalig gáva

Tú ert tann, ið fekk givið

ta fullkomnu fyribønina

Og tá ið øll skapnin

leitar til profetarnar,

Tá verður sagt til mannaættina

"Tit hava nátt tykkara vón—

Farið til Muhammad

dyrnar hjá tí Hægsta Harranum."

Hansara tekn eru grøðandi

Og hann er tann, ið er tilreiddur teimum

hann er sjálv hin fullkomna lovprísanin.

Tá skal hann rópa í knæfalli

"Ó Harri mín, gev og ver nøgdur!"

Rópað verður: "Bið fyri okkum, ó elskaði!

Ó reinasti av teimum útvöldu,

Bið, og tær skal verða givið

og lat ongan syndara verða eftir."

Ó reinasti av teimum útvöldu

Sendið signingar yvir tann

ið stígur upp um himnarnar,

Tann elskaði, sum í morgin

skal taka burtur allan neyð frá okkum

Ó Harri okkara, vend móti okkum

miskunnsemi hansara reina hjarta,

Og innsigla endan hjá okkum við angi av muski

Ó Tú, ið svarar teimum, sum kalla,

Við teimum dýpstu loynidómum