هَدَى اللهُ مَعْشُوقَ الجَمَالِ إِلَى الهُدَى
May Allah Guide the Beloved of Beauty to Guidance
Fo
هَدَى اللهُ مَعْشُوقَ الْجَمَالِ إِلَى الْهُدَى
وَجَنَّبَهُ مَا يَخْتَشِيهِ مِنَ الْرَّدَى
Má Guð leiða tann vakra elskaða til sanna leiðbeining,
og verja hann móti undirgongini, hann óttast
وَنَفْسَ حَسُودٍ أَسْخَنَ اللّهُ عَيْنَهُ
وَأَسْهَرَهُ حَتَّى يَبِيتَ مُسَهَّدَا
Og sál hins øvundsjúka, má Guð brenna hansara eygu við sorg,
og halda honum vøkum, til hann livir náttina í svøvnloysi
وَلَا بَرِحَتْ تُهْدِي لَنَا ظَبْيَةُ الْحِمَى
مِنَ الْمِسْكِ وَالْكَافُورِ فِي غَفْلَةِ الْعِدَا
Má gasellan í halgidóminum ongantíð hætta at geva okkum,
muskus og kamfur, meðan fíggindarnir einki varnast
أُحِبُّ لَهَا دَمُّونَ وَالْنَّجْدَ وَالْرُّبَا
وَ خَيْلَةَ وَالْشِّعْبَ الَّذِي نُورُهُ بَدَا
Hennara vegna elski eg Dammun, Najd og heyggjarnar,
og Khaylah og fjallaskarðið, har ljós hansara birtist
مُحَجَّبَةٌ مِنْ هَاشِمٍ وَمُحَمَّدٍ
عَلَيْهِ صَلَاةُ اللّهْ دَأْبًا وَسَرْمَدَا
Ein slørd kvinna av ættini hjá Hashim og Muhammad,
yvir honum veri Guðs signing, støðug og ævig
فَلَا تَعْذُلُونِي فِي الْمَلِيحَةِ وَاعْذُرُوا
فَقَلْبِي بِهَا يُمْسِي عَلَيْهَا كَمَا غَدَا
So ávísið mær ikki vegna ta vøkru, men fyrigevið mær,
tí hjarta mitt er hjá henni á kvøldi sum á morgni
فَيَا أَيُّهَا الْعُذَّالُ رِفْقًا وَرَحْمَةً
بِصَبٍّ كَئِيبٍ عَيْشُهُ قَدْ تَنَكَّدَا
Á, tit átalarar, sýnið rættvísi og miskunn,
móti einum tyngdum elskara, hvørs lív er blivið beiskt
وَلَا تَتَوَهَّمْ ظَبْيَةَ الْحَيِّ أَنَّنِي
صَبَوتُ مَعَاذَ اللّهْ وَالْحَادِ قَدْ حَدَا
Og ímynda tær ikki, ættarinnar gasella, at eg
havi givið eftir fyri dárskapi, Guð bannað tað, meðan kamelreivarin hevur sungið sín sang
وَسَاقَ نِيَاقَ الْشَّوْقِ يَقْصِدُ مَعْهَدًا
بِهِ نَزَلَ الْأَقْوَامُ فِي رَوْضَةِ الْنَّدَى
Rekandi kamelarnar av longsi, móti einum halgidómi,
har fólkini hava sett seg í einum døggvátum urtagarði
بِعَِيْدِيدَ حَيَّ اللّهُ عَيْدِيْدَ كُلَّهُ
بِسَارِيَةٍ مَهْمَا شَرَى الْبَرْقُ أَرْ عَدَا
Í Aydid, má Guð varðveita alt Aydid,
við einum líðandi regnskýggi, tá ið lúgvið skínur ella toran dunnar
وَجَازَ الْرِّيَاضَ الْخُضْرَ مِنْ وَادِي الْنَّقَا
بِزَنْبَلَ مِنْ بَشَّارْ مَا قُمَرِيٌ شَدَا
Má tað fara yvir tær grønu ongarnar í Wadi al-Naqa,
til Zanbal og Bashar, so leingi sum turtildúvan syngur
وَعَمَّ الْفُرَيْطَ الْنُّورُ مَعْ أَهْلِ بَكْدَرٍ
هَوَاطِلُ غُفْرَانٍ مَعَ الْأَمْنِ مِنْ رَدَى
Og má ljósið fevna al-Furayt og fólkið í Bakdar,
við skyllregni av fyrigevan og trygd móti undirgongd
فَكَمْ ضَمْنَ هَاتِيكَ الْمَقَابِرِ عَارِفٌ
وَحَبْرٌ بِهِ فِي ظُلْمَةِ الْجَهْلِ يُهْتَدَى
Tí hvussu mangur gnostikari er ikki í hesum kirkjugørðum?
Og hvussu mangur mikil lærdur, sum leiðir ein í myrkrinum av vankunnu
بِعَيْدِيدَ عَادَتْ كُلُّ عِيدٍ أَنِيسَةٍ
مَعَ الْجِيرةِ الْغَادِينَ مِن مَعْشَرِ الْهُدَى
Í Aydid er hvør høgtíð vorðin ein kelda til felagsskap,
við grannarnar, ið ferðast hagar, hesi fólk av sannari leiðbeining
أَئِمَّةِ دِينِ اللَّهِ يَدْعُونَ خَلْقَهُ
إِلَى بَابِهِ طُوبَى لِمَنْ سَمِعَ الْنِّدَا
Imamarnir í Guðs trúgv, ið kalla á Hansara skapningar,
til Hansara dyr; sælur er tann, ið hoyrir tað kallið
وَسَارَ إِلَى الْرَّبِّ الْعَظِيمِ مُبَادِراً
لِطَاعَتِهِ يَرْجُو الْنَّعِيمَ الْمُخَلَّدَا
Og skunda tær móti tí Mikla Harra,
í Hansara lýdni, leitandi eftir ævigari sælu
وَيَخْشَى عَذَابَ اللّهْ فِي نَارِهِ الَّتِي
يُخَلَّدُ فِيهَا مَنْ طَغَى وَتَمَرَّدَا
Ottandi Guðs revsing í Hansara eldi,
har tey, ið vóru harðræðislig og uppreistrarsinnað, skulu dvelja ævigt
وَلَمْ يَتَّبِعْ خَيْرَ الْأَنَامِ مُحَمَّداً
نَبِيَّ الْهُدَى بَحْرَ الْنَّدَى مُجْلِيَ الْصَّدَا
Tey, ið ikki fylgdu tí besta av mannaættini, Muhammad,
profetinum av leiðbeining, havinum av ræstlæti, ið burturbeinir rústina frá hjartanum
عَلَيْهِ صَلَاةُ اللّهِ ثُمَّ سَلَامُهُ
صَلَاةً وَتَسْلِيمًا إِلَى آخِرِ الْمَدَى
Yvir honum veri Guðs signing, og síðan Hansara friður,
ein signing og friður til tíðarinnar enda