Shadhili
وَاصَلُونِي بَعْدَ بُعْدِي
Teir untu mær sameining eftir frástøðu mína
Fo
وَاصَلُونِي بَعْدَ بُعْدِي
وَرَعُوا سَالِفَ عَهْدِي
Teir vitjaðu meg aftur eftir mína frástøðu
og vardu okkara fyrra sáttmála
وَعلَى رَغْمِ الْحَسُودِ
أَنْجَزُوا بِالْوَصْلِ وَعْدِي
Hóast øvundarmansins mótstøðu
uppfyltu teir við samveru mítt lyfti
يَا سُرُورْي بالَّتدَاني
يَا هَنَا حَظِّي وَسَعْدِي
Á, mín gleði í nálægdini
á, mín sanna eydna og sæla
جَادَ لِي بَدْرِي بِوَصْلِ
يا هَنَائِي نِلْتُ قَصْدِي
Mín fullmáni unti mær samveru
á, mín sæla, eg náddi mínum máli
فَاجْتَمِعْ يَا مَاءَ عَيْني
وانْطَفِي يَا نَارَ وَجْدِي
Savnast nú, tit tár í mínum eygum
og slokna, tú logi av mínum longsli
أَنَا فِي لَيْلَةِ أُنْسِي
قَدْ صَفَا مَوْرِدُ وِرْدِي
Í náttini hjá mínum sálarró
er keldan til mítt lív vorðin klár
وَتَناولْتُ كُؤُوسي
بَين رَيْحَانٍ وَوَرْدِ
Og eg tók ímóti mínum bikarum
millum rækjurtir og rósur
مِنْ يَدَيْ حُلْوِ الْتثَنيِّ
فَاتِنٍ أَهْيَفِ قَدِّ
Frá hondunum á tí mjúka og vakra
tí sjarmerandi við granna vøkstri
تَارَةً يُنْشِدُ خُذْ كَاسِي
وَطَوْراً هَاكَ خَدِّي
Stundum kvøður hann: Tak mítt bikar
og stundum: Her er mín vangi
إِنْ أَقُلْ يَا أَلْفَ مَوْلَى
قَالَ لِي يَا أَلْفَ عَبْدِي
Sigi eg: Á, túsund harrar
svarar hann: Á, túsund tænarar mínir
أَوْ سَقَى الْمَمْزُوجَ غَيْرِي
خَصَّنِي بالْصِّرْفِ وَحْدِي
Gevur hann øðrum blandaðan løg
valdi hann mær tað reina einsamallum
في هَوَاهُ دَعْ مَلاَمِي
وَاطْرِحْ غَييِّ وَرُشْدِي
Lat vera at ásaka meg í mínum kærleika
og kasta burtur bæði villu og vitsku
نَارُ وَجْدِي في هَوَاهُ
كَنَعِيمِ الْخُلدِ عِنْدِي
Longsilsins eldur í kærleika hansara
er sum æviga sælan hjá mær