Mín elskaði hevur kohl-málað eygu, hevði tú bara sæð hann!

Við sínum blíða smíli dregur hann tann elskaða í undran

Við dýrdarligari ásjón valdi Harrin sjálvur hann,

Og alt skapningarverkið lýsir av ljósinum frá Taha

Hann kastaði engan skugga; hann var sjálvt ljósið

Sólin fær sína dýrd frá honum, meðan hann er fullmánin

Hevði tað ikki verið fyri hann, var leiðbeiningin ongantíð komin,

Og alt alheimurin lýsir av ljósinum frá Taha

Lógvin á tí Útvalda er sum ein nýsprunnin, døggvát rósa,

Og hennara angi verður verandi á hondunum, ið nerta hana

Hansara ríki gævleiki er komin til tænararnar allar,

Á, elskaði Guds, á, tú besti av øllum skapningum!

Tann signaða spýttið hjá tí Útvalda grøðir tey sjúku;

Tak eygað hjá Qatadah sum prógv fyri hesum

Hann spýtti í brunnin, og hann varð til eina rennandi keldu,

Og fyri fylgisveinar hansara varð vatnið sum søtur hunangur, ið altíð floymir