بَادِرْ لَقَدْ فَاتَتْكَ الْغَنَائِمْ
Skunda tær! Fongurin er farin tær um bak.
Fo
Fo
بَادِرْ لَقَدْ فَاتَتْكَ الْغَنَائِمْ
تَقَاسَمُوهَا وَأَنْتَ نَائِمْ
Skunda tær! herfongurin er farin tær framvið
Teir býttu hann sínámillum meðan tú svav fast
وَلَوْ رَأَيْتَ الَّذِينَ فَازُوا
نُحْتَ كَمَا نَاحَتِ الْحَمَائِمْ
Hevði tú sæð tey, ið vinningin fingu
Hevði tú syrgt eins og dúvurnar syrgja
إِنْ رُمْتَ أَلَّا تَكُونَ نَادِمْ
قُمْ لِحَبِيبِ الْقُلُوبِ لَازِمْ
Um tú vilt ongantíð kennast við angur
Reis teg og halt teg at hjartanna Elskara
وَلَازِمِ الْبَابَ يَا مُعْنَّى
إِنَّ الْسَّعِيدَ الَّذِي يُلَازِمْ
Halt fast við dyrnar, tú troytta sál
Tí sanniliga sælur er tann, ið heldur út
مَنْ لَازِمَ الْبَابَ نَالَ قُرْبا
وَفَازَ بِالْأَجْرِ وَالْغَنَائِمْ
Tann, ið verður við dyrnar, vinnur nánd
Og fær lønina og allan herfongin
وَلَا تَنَمْ سَاعَةَ الْتَّجَلِّي
فَلَيْسَ يَحْظَى بِالْأَجْرِ نَائِمْ
Sov ikki í stundini fyri guddomligari opinbering
Tí tann sovandi fær ongantíð lønina
قَدْ جَرَحَتْ قَلْبِيَ الْخَطَايَا
وَلَسْتُ أَلْقَى لَهَا مَرَاهِمْ
Syndir hava sorað mítt hjarta djúpt
Og eg finni onga grøðing fyri tað
سِوَى الْرِّضَا مِنْكَ يَا إِلَهِي
يَا وَاسِعَ الْجُودِ وَالْمَكَارِمْ
Uttan tína vælvild, á Harrin mín
Tú við tí stóra mildi og endaleysu náði
وَقَدْ تَوَسَّلْنَا يَا إِلَهِي
بِسَيِّدِ الْعَرَبِ وَالْأَعَاجِمْ
Vit hava søkt nánd hjá tær, á Harrin mín
Við harranum yvir arabarum og fremmandum
نَبِيِّنَا الْمُصْطَفَى الْتِّهَامِي
مَنْ جَاءَ لِلْأَنْبِيَاءِ خَاتَمْ
Profeti okkara, hin útvalda Tihami
Sum kom sum innsiglið hjá profetunum