At hyggja at øðrum enn tykkara vakurleika er mær bannað

og annað enn tykkara tala er fyri mær bert tóm orð

Ein ørnalur hjá tykkum er bert brot av degi

og ein tími hjá øðrum er ár eftir ár

Mín tolmóð tykkum uttan er ómøgulig

og einki drepur meg uttan frávaning

Tá eg síggi tykkum, hvørva mínar stúranir

og eru tit burtur, nærkast mær deyðin

Eg ynski at vera tykkara sessunautur

og at tjaldið hjá mær verður reist í tykkara garði

Grøðið so við samveru tann, ið er sjúkur av frástøðu

sum rámar av tykkum, tá ið dúvan kurrar

Søgan um hansara longsul eftir tykkum er forn

og hansara klæði úr kærleika er sjúka

Tit eru í upprunanum tann tignasti uppruni

um tit vilja, verður mítt mál rokkið

Við tykkum gerst hitt trupla lætt

sýnið so stórlyndi við vælgerð, tit tignu

Og eingin uttan tit er verdur stórlyndi

hvussu kann gesturin í tykkara garði vera fyri órætti?