وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
Kautta Jumalan, en käänny pois Ahmadin rakkaudesta
Fi
Fi
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Kautta Jumalan, en käänny pois Ahmadin rakkaudesta,
Vaikka kohtalon miekat minut kaataisivat.
تَحْتَ نِعَالِـكْ خَدِّي مِدَاسَــهْ
اِسْمَحْ بِذَلِكْ مَـا فِيهِ بَاسَ
Poskeni on matto sandaaliesi alla,
Salli se, siinä ei ole mitään pahaa.
مَا فِـي بِجَمَالَكْ فِـي الْكَوْنِ نَاسَ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ نَظْرَةْ إِلَيْنَـا
Ei kukaan maailmassa vastaa kauneuttasi,
Oi Zahra, puhtaan isä, katso meihin.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Kautta Jumalan, en käänny pois Ahmadin rakkaudesta,
Vaikka kohtalon miekat minut kaataisivat.
مَا غَيْـرُ وَجْهِـكْ يَبْرِي نِدَائِـي
ضَمَّـةٌ لِصَدْرِكْ تَمْحُو شَقَائِي
Mikään muu kuin kasvosi ei paranna kutsuani,
Syleily rintasi poistaa kurjuuteni.
قَدْ كِـدْتُ أَهْلِكْ إرْحَمْ بُكَائِي
رُوحِي لِأَجْلِكَ خُذْهَا هَدِيَّـةْ
Olin melkein tuhoutunut, armahda kyyneleitäni
Sieluni sinun vuoksesi, ota se lahjana.
وَاللَّهِ مَا حُـولْ عَنْ حُـبِّ أَحْمَـدْ
لَوْ قَطَّعَتْنِـي سُيُوفُ الْمَنِيَّــةْ
Kautta Jumalan, en käänny pois Ahmadin rakkaudesta,
Vaikka kohtalon miekat minut kaataisivat.
طُلُّوا عَلَيَّـا لَوْ فِي الْمَنَامِ
يَا أَبَا الزَّهْرَةْ الْبَتُولْ طَهَ التِّهَامِي
Käy luonani, vaikka unessa,
Oi Zahra, puhtaan isä, Taha Tehami.
حُبَّكَ يَا سَيدِي هَيَّجَ غَرَامِي
صَارَ مَعَ النُّجُومْ فَوْقَ الثُّرَيَّا
Rakkautesi, herrani, herätti intohimoni,
Se kohosi tähtien kanssa Seulasten yläpuolelle.