مَلَكَنِي هَوَاكُمْ عَذَّبَنِي
عشقتان مرا تصاحب کرد و عذابم داد.
Fa
Fa
الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ يَـا مَـوْلَانَـا
لَا بُـدَّ مِـن فَـنَـاء الْـمُـلْـكُ يَـبْـقَـى لِـلَّـه
الله، الله، الله، الله ای مولای ما
فنا ناگزیر است و فرمانروایی تنها از آنِ خداست
مَـلَـكَـنِـي هَـوَاكُـمْ عَـذَّبَـنِـي
وَزَادَنِـي شَـوْقًا وَ قَـلَـقَا
عشقِ شما بر من چیره گشت و مرا گداخت
و بر اشتیاق و بیقراریام افزود
الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ يَـا مَـوْلَانَـا
لَا بُـدَّ مِـن فَـنَـاء الْـمُـلْـكُ يَـبْـقَـى لِـلَّـه
الله، الله، الله، الله ای مولای ما
فنا ناگزیر است و فرمانروایی تنها از آنِ خداست
الْـنَّـوَى وَالْـبَـيْـنُ أَقْـلَـقَـنِـي
وَغَـشِـيَ الْـقَـلْـبُ وَ إِحْـتَـرَقَ
دوری و جدایی مرا پریشانخاطر کرد
و دل تیره گشت و در آتش سوخت
الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ يَـا مَـوْلَانَـا
لَا بُـدَّ مِـن فَـنَـاء الْـمُـلْـكُ يَـبْـقَـى لِـلَّـه
الله، الله، الله، الله ای مولای ما
فنا ناگزیر است و فرمانروایی تنها از آنِ خداست
بِـثَـوْبِ رِضَـاكُـمْ كَـفِّـنُـونِـي
بِـبَـابِ حِمَاكُمْ أَلْـحِـدُونِـي
مرا در جامهی خشنودی خود کفن کنید
و در آستانهی درگاهتان به خاک بسپارید
الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ يَـا مَـوْلَانَـا
لَا بُـدَّ مِـن فَـنَـاء الْـمُـلْـكُ يَـبْـقَـى لِـلَّـه
الله، الله، الله، الله ای مولای ما
فنا ناگزیر است و فرمانروایی تنها از آنِ خداست
وَاكْـتُـبُـوا عَـلَى قَـبْـرِي وَرَقَـةْ
هَـذَا مُـحِـبٌّ قَـدِ احْـتَـرَقْ
و بر مزارم نوشتهای بنگارید
این عاشقی است که در آتش سوخته است