صَفَتِ النَّظْرَهْ
نگاه زلال شد
Fa
Fa
صَفَتِ النَّظْرَهْ طَابَتِ الْحَضْرَةْ
جَاءَتِ الْبُشْرَى لِأَهْل اللهِ
نظر صافی شد و حضور خوش گشت
مژده و بشارت برای اهل الله آمد
قَامُوْا سُكَارَى لِذِي الْبِشَارَه
جَعْلَوْا عِمَارَهْ شُكْراً لِلّهِ
مستانه بهر بشارت برخاستند
و به شکرانه الهی محفل ذکر آراستند
أَيُّهَا الْحَاضِرْ اُذْكُرْ وَذَاكِرْ
إِيَّاكَ تُنْكِرْ حَالَ أَهْلِ اللهِ
ای که حاضری یاد کن و تذکار ده
مبادا که حال اهل الله را انکار کنی
فَسَلِّمْ لَهُمْ فِيمَا عَرَاهُمْ
وَاعْلَمْ أَنَّهُمْ غَابُوْا فِي اللهِ
تسلیم ایشان باش در آنچه بر آنان عارض شود
و بدان که ایشان در الله فانی گشتهاند
فَالْوَجْدُ بِهِمْ دَاعِيْ يَدْعِيْهِمْ
يَطْرَأْ عَلَيْهِمْ فِيْ ذِكْرِ اللهِ
که وجد فراخوانندهای است که ایشان را میخواند
و در میان ذکر الله بر آنان عارض میگردد
وَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَتَوَاجَدْ
قَصْداً يَتَعَرَّضْ لِفَضْلِ اللهِ
و هر که را وجد نباشد، باید تواجد کند
تا به قصد، خود را در معرض فضل الهی نهد
هَكَذَا قَالُوْا وَلِذَا مَالَوْا
وَلَقَدْ غَالُوْا فِي ذِكْرِ اللهِ
چنین گفتند و از این رو به سماع آمدند
و در ذکر الله بیخود و بیپروا گشتند
حَتَّى قَدْ ظَنَّا مَنْ لَيْسَ مِنَّا
أَنَّا جُنِنَّا بِذِكْرِاللهِ
تا آنجا که بیگانگان با راه ما پنداشتند
که ما از ذکر الله به جنون افتادهایم
هَنِيْئاً لَنَا ثُمَّ بُشْرَانَا
إِنْ كَانَ لَنَا حُمْقٌ فِي اللهِ
گوارایمان باد و مژده بر ما
اگر این شیدایی و دیوانگی ما در راه الله باشد