سَكَنَ الْفُؤَادَ فَعِشْ هَنِيئاً يَا جَسَدْ
در دل مأوا گزید، پس ای تن، گوارا بزی.
Fa
مَدَدْ مَدَدْ مَدَدْ مَدَدْ
مَدَدْ يَا رَسُولَ الله
مدد مدد مدد مدد
مدد ای رسول خدا
سَكَنَ الْفُؤَادَ فَعِشْ هَنِيئاً يَا جَسَدْ
هَذَا النَّعِيمُ هُوَ الْمُقِيمُ إِلَى الْأَبَدْ
محبوب در دل سکنی گزید، پس ای تن گوارا بزی
این نعمتی است که تا ابد ماندگار است
أَصْبَحْتُ فِي كَنَفِ الْحَبِيبِ وَمَنْ يَكُنْ
جَارَ الْحَبِيبِ فَعَيْشُهُ الْعَيْشُ الرَّغَدْ
در پناه محبوب درآمدی و هر آن کس که
همسایه محبوب باشد، زندگی‌اش در آسایش و شادمانی است
عِشْ فِي أَمَانِ اللَّهِ تَحْتَ لِوَائِهِ
لَا خَوْفَ فِي هَذَا الْجَنَابِ وَلَا نَكَدْ
در امان خدا و زیر پرچم او بزی
که در این بارگاه نه ترسی است و نه رنجی
لَوْ أَبْصَرَ الشَّيْطَانُ طَلْعَةَ نُورِهِ
فِي وَجْهِ آدَمَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ سَجَدْ
اگر ابلیس پرتوِ نور او را
در چهره آدم می‌دید، بی‌شک نخستین سجده‌کننده بود
لَكِنَّ جَمَالَ اللَّهِ جَلَّ فَلَا يُرَى
إِلَّا بِتَخْصِيصٍ مِنَ اللَّهِ الصَّمَدْ
اما جمال خداوند برتر از آن است که دیده شود
مگر به گزینش و عنایتی از سوی خدای بی‌نیاز