محبوب در دل سکنی گزید، پس ای تن گوارا بزی

این نعمتی است که تا ابد ماندگار است

در پناه محبوب درآمدی و هر آن کس که

همسایه محبوب باشد، زندگی‌اش در آسایش و شادمانی است

در امان خدا و زیر پرچم او بزی

که در این بارگاه نه ترسی است و نه رنجی

از تهیدستی مترس که نزد توست سرای آن که

تمام آرزوها از دستان بخشنده او مدد می‌گیرد

سرور زیبایی و بخشنده جود و احسان

او در تمام نیکی‌ها یگانه و بی‌همتاست

قطب خرد و فریادرس تمام جهانیان

والاترین سرور، احمد، که ستوده‌ترینِ ستایشگران است

روح هستی و مایه حیات هر جاندار

اگر او نبود، وجود برای هیچ موجودی به کمال نمی‌رسید

عیسی و آدم و همه پیشروان آفرینش

آنان به سانِ دیدگانند و او نوری است که بر آن‌ها تافته است

اگر ابلیس پرتوِ نور او را

در چهره آدم می‌دید، بی‌شک نخستین سجده‌کننده بود

و اگر نمرود نور جمال او را می‌دید

همراه با خلیل، خدای جلیل را می‌پرستید و سرکشی نمی‌کرد

اما جمال خداوند برتر از آن است که دیده شود

مگر به گزینش و عنایتی از سوی خدای بی‌نیاز

پس بشارت باد تو را به آن که در سینه‌ات جای گرفته

ای که چشم و دستت از رسیدن به تمام آرزوها لبریز گشته است

گوهره وفا، معنای صفا و سرّ بخشندگی

نور هدایت، جانِ خرد و کالبدِ رستگاری

سپس درود بر پیامبر برگزیده باد

آن جامعِ کمالات و صاحبِ رتبه خاص، تا ابدیت باقی است