متى قلب الشجي المضنى لمغناكم يعود
Fa
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
کی میشود که قلبِ اندوهگین و رنجور به منزلگاهِ شما بازگردد
و خورشیدِ زیبای حضور با شهود فرا رسد؟
كَـوَوْا فـِي جَمْـرَةِ الْحُـبِّ فُؤَادَ الْمُسْتَهَامْ
وَخَطْـبِي فِيهِـمُ خَطْـبِي وَقَـدْ شَـبَّ الْغَرَامْ
دلِ عاشقِ شیدا را با اخگرِ عشق داغ نهادند
و ماجرای من در میانِ آنان تنها ماجرای من است، اکنون که آتشِ عشق شعلهور گشته است.
وَدَمْعِـي وَالضَّنَا يُنْبِي عَنِ الْوَجْدِ الضِّرَامْ
وَفِيهِـمْ طَـابَ لِي سَلْبِي وَلَوْ طَالَ الصُّدُودْ
سرشک و رنجوریام از آتشِ سوزانِ اشتیاق خبر میدهد
و در میانشان، غارت شدنِ من برایم شیرین آمد، هرچند رویگردانی به درازا کشید.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
کی میشود که قلبِ اندوهگین و رنجور به منزلگاهِ شما بازگردد
و خورشیدِ زیبای حضور با شهود فرا رسد؟
أَلَا يَـا حَـادِيَ الرَّكْبِ فَأَوْجِزْ لِي الطَّرِيقْ
وَسِـرْ بِـاللَّهِ فِـي قَلْبِي إِلَى أَعْلَى رَفِيقْ
هان ای ساربانِ کاروان، راه را بر من کوتاه کن
و به خدا سوگند، در درونِ قلبم تا رسیدن به رفیقِ اعلی سفر کن.
وَإِنْ وَافَـى سَـنَا الْحِـبِّ فَخَيِّـمْ بِالْعَقِيقْ
وَشَـفِّعْ بِـذَوِي الْقُـرْبِ عَسَـى حِبِّي يِجُودْ
و اگر پرتوِ محبوب فرا رسید، در عقیق خیمه برپا کن
و مقربان را شفیع قرار ده، باشد که محبوبم بخشش نماید.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
کی میشود که قلبِ اندوهگین و رنجور به منزلگاهِ شما بازگردد
و خورشیدِ زیبای حضور با شهود فرا رسد؟
وَخُـذْ بِـالْمُغْرَمِ الصَّـبِّ لِأَعْتَـابِ الْكِـرَامْ
عَسَـى أَنْ يَرْحَمُـوا صَـبِّي دُمُوعاً بِانْسِجَامْ
این عاشقِ شیدا را به آستانِ کریمان ببر
باشد که بر سوزِ عشق و اشکهای ریزانم رحم آورند،
وَيَرْضَـوْنِي عَلَـى عَيْـبِي بِـذَيَّاكَ الْمَقَـامْ
وَيَجْلُـو وَصْـلُهُمْ كَرْبِي وَيَحْلُو لِي الْوُرُودْ
و مرا با همه عیبهایم در آن مقامِ والا بپذیرند
تا وصالشان اندوهم را بزداید و رسیدن به آبشخور برایم گوارا گردد.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
کی میشود که قلبِ اندوهگین و رنجور به منزلگاهِ شما بازگردد
و خورشیدِ زیبای حضور با شهود فرا رسد؟
أَلَا يَـا جِيـرَةَ الشِّعْبِ صِلُوا هَذَا الْفَقِيرْ
وَرِقُّـوا وَارْحَمُـوا شَيْبِي فَهَا دَمْعِي غَزِيرْ
ای همسایگانِ شِعْب، با این فقیر وفا کنید
و نرمخو باشید و بر موی سپیدم رحم آورید، که اینک اشکهایم سرازیر است.
وَغُضُّوا الطَّرْفَ عَنْ ذَنْبِي فَبِالْعَفْوِ الْكَبِيرْ
كَــثِيرٌ فَــازَ بِـالْقُرْبِ وَإِطْلَاقِ الْقُيُـودْ
و از گناهم چشم بپوشید، چرا که با آن گذشتِ عظیم
بسیاری به مقامِ قرب و رهایی از بندها دست یافتهاند.
مَـتَى قَلْبُ الشَّجِي الْمُضْنَى لِمَغْنَاكُمْ يَعُودْ
وَشَـمْسُ الحَضْـرَةِ الْحَسْنَا تُوَافِي بِالشُّهُودْ
کی میشود که قلبِ اندوهگین و رنجور به منزلگاهِ شما بازگردد
و خورشیدِ زیبای حضور با شهود فرا رسد؟
صَـلَاةُ الْحِـبِّ لِلْحِـبِّ عَلَـى مَجْلَـى السَّـلَامْ
يُحْيِيـهِ بِهَـا رَبِّـي نَعِيمـاً فِـي الدَّوَامْ
درودِ عاشق نثارِ محبوب باد، بر آن تجلیگاهِ سلام
که پروردگارم با آن، وی را در نعمتی جاودانه تحیت گوید،
وَيَسْـرِي فَيْضُـهَا الْوَهْـبِي إِلَى الْآلِ الْكِرَامْ
وَ يُجْدِي شَاكِرُ الشُّرْبِ كَمَالاً فِي الْوُجُودْ
و فیضِ بخشایشیِ آن به خاندانِ کریم جریان یابد
و به آن نوشندهی سپاسگزار، کمالی در پهنهی هستی عطا نماید.