لِـي بَـيْـنَ وَادِي الـنَّـقَـا وَالـجِـزْعِ أَوطَـارُ
Between the Valley of al-Naqā and al-Jizʿ I Have Desires Untold
Fa
لِـي بَـيْـنَ وَادِي الـنَّـقَـا وَالـجِـزْعِ أَوطَـارُ
مَـتَـى عَـلَـى فَـرَحٍ تَـدْنُـو لَـنَـا الـدَّارُ
مرا میان وادی نَقا و جِزْع تمناهاییست بیپایان
کی باشد که آن سرای با شادمانی به ما نزدیک گردد؟
إِنِّـي بِـتِـذْكَـارِ بَـانِ الـحَـيِّ ذُو شَـجَـنٍ
دَمْـعِـي لِـفَـرْطِ الـنَّـوَى فِـي الـخَـدِّ مِـدْرَارُ
من از یاد درختان «بانِ» آن دیار اندوهگینم
و اشکم از شدتِ دوری بر گونهها روان گشته است.
لِـي بَـيْـنَ وَادِي الـنَّـقَـا وَالـجِـزْعِ أَوطَـارُ
مَـتَـى عَـلَـى فَـرَحٍ تَـدْنُـو لَـنَـا الـدَّارُ
مرا میان وادی نَقا و جِزْع تمناهاییست بیپایان
کی باشد که آن سرای با شادمانی به ما نزدیک گردد؟
يَـا مُـعْـمِـلَ الـعِـيـسِ هَـلْ عَـرَّسْـتَ حَـوْلَ فِـنَـا
وَادِي الـعَـقِـيـقِ وَهَـلْ فِـي الـعِـلْـمِ أَخْـبَـارُ
ای ساربانِ شتران، آیا در آستانهی
وادی عقیق لختی درنگ کردی؟ و آیا هیچ خبری داری؟
لِـي بَـيْـنَ وَادِي الـنَّـقَـا وَالـجِـزْعِ أَوطَـارُ
مَـتَـى عَـلَـى فَـرَحٍ تَـدْنُـو لَـنَـا الـدَّارُ
مرا میان وادی نَقا و جِزْع تمناهاییست بیپایان
کی باشد که آن سرای با شادمانی به ما نزدیک گردد؟
وَهَـلْ مَـرَرْتَ عَـلَـى أَحْـيَـاءِ ذِي سَـلَـمٍ
وَهَـلْ عَـبَـرْتَ الـحِـمَـا وَالـقَـومُ سُـمَّـارُ
و آیا بر دیارِ «ذیسَلَم» گذشتی؟
و آیا از آن حِمیٰ گذر کردی، آنگاه که مردمان به شبنشینی بودند؟
لِـي بَـيْـنَ وَادِي الـنَّـقَـا وَالـجِـزْعِ أَوطَـارُ
مَـتَـى عَـلَـى فَـرَحٍ تَـدْنُـو لَـنَـا الـدَّارُ
مرا میان وادی نَقا و جِزْع تمناهاییست بیپایان
کی باشد که آن سرای با شادمانی به ما نزدیک گردد؟
إِنِّـي إِلَـى قُـرْبِـهِـمْ قَـدْ زَادَ بِـي شَـغَـفِـي
وَالـقَـلْـبُ أَشْـجَـنَـهُ بِـالـبُـعْـدِ تِـذْكَـارُ
همانا اشتیاق من به نزدیکیشان فزونی یافته
و یاد آنان در این هجران، قلبم را مالامال از اندوه کرده است.
لِـي بَـيْـنَ وَادِي الـنَّـقَـا وَالـجِـزْعِ أَوطَـارُ
مَـتَـى عَـلَـى فَـرَحٍ تَـدْنُـو لَـنَـا الـدَّارُ
مرا میان وادی نَقا و جِزْع تمناهاییست بیپایان
کی باشد که آن سرای با شادمانی به ما نزدیک گردد؟
لِـي فِـي الْأَجَـارِعِ أَحْـبَـابٌ وَلِـعْـتُ بِـهِـمْ
يَـا مَـا أُحَـيْـلَـى أُوَيْـقَـاتِـي إِذَا زَارُوا
مرا در آن دشتهای شنی محبوبانیست که شیفتهشان هستم
وه که چه شیرین بود آن لحظهها که به دیدارم میآمدند!
لِـي بَـيْـنَ وَادِي الـنَّـقَـا وَالـجِـزْعِ أَوطَـارُ
مَـتَـى عَـلَـى فَـرَحٍ تَـدْنُـو لَـنَـا الـدَّارُ
مرا میان وادی نَقا و جِزْع تمناهاییست بیپایان
کی باشد که آن سرای با شادمانی به ما نزدیک گردد؟
مَـا زَمْـزَمَ الـرَّكْـبُ حَـادِي الـرَّكْـبِ فِـي سَـحَـرٍ
وَمَـا تَـرَنَّـمَ فِـي الْأَغْـصَـانِ أَطْـيَـارُ
هر زمان که ساربان در سپیدهدم نغمهای سر دهد
و هرگاه که پرندگان بر شاخساران ترنم کنند،
لِـي بَـيْـنَ وَادِي الـنَّـقَـا وَالـجِـزْعِ أَوطَـارُ
مَـتَـى عَـلَـى فَـرَحٍ تَـدْنُـو لَـنَـا الـدَّارُ
مرا میان وادی نَقا و جِزْع تمناهاییست بیپایان
کی باشد که آن سرای با شادمانی به ما نزدیک گردد؟
أَلَا وَهَـيَّـجَ مِـنِّـي الـوَجْـدَ وَانْـتَـعَـشَـتْ
رُوحِـي إِلَـى قُـرْبِـهِـمْ وَانْـزَاحَ أَكْـدَارُ
هان، وجد و شوق در من برانگیخته شود و جانم
به تمنای قربِ ایشان زنده گردد و غمها از دل برود.