يَا سَعْدَ قَوْمٍ بِاللَّهِ فَازُوا
وَلَمْ يَرَوْا فِي الوَرَى سِوَاهُ
ای خوشا به حال قومی که به خدا رسیدند
و در عالم جز او ندیدند
قَرَّبَهُمْ مِنْهُ وَاجْتَبَاهُمْ
فَنَزَّهُوا الفِكْرَ فِي عُلَاهُ
او آنان را به خود نزدیک کرد و برگزید
پس اندیشهشان او را از هر نقصی مبرا دانست
لَيْسَ لَهُمْ لِلْسِوَى التِفَاتُ
كَيْفَ وَقَدْ شَاهَدُوا سَنَاهُ
هیچ توجهی به غیر او ندارند
چگونه وقتی که جلال او را دیدهاند؟
أَزَالَ حُجْبَ الغِطَاءِ عَنْهُمْ
فَاسْتَنْشَقُوا نَفْحَةَ هَوَاهُ
او پرده پوشش خود را از آنان برداشت
پس نسیم عشق او را بوییدند
تَجَلَّى بِالنُّورِ وَالبَهَاءِ
لَهُمْ فَقَالُوا يَا هُوَ يَا هُو
او با نور و جلال تجلی کرد
بر آنان، پس گفتند: "ای او که هستی! ای او که هستی!"
فَقَالَ أَنَا لَكُمْ مُحِبٌ
رَبٌّ كَرِيمٌ نِعْمَ الإِلَهُ
پس او گفت: "من عاشق شما هستم!"
چه پروردگار کریمی! چه خدای شگفتانگیزی!
أَقْبَلُ مَنْ تَابَ مِنْ عِبَادِي
وَلَا أُبَالِي بِمَا جَنَاهُ
من توبهکنندگان از بندگانم را میپذیرم
و به آنچه کردهاند اهمیتی نمیدهم!
المُلْكُ مُلْكِي وَالأَمْرُ أَمْرِي
وَالعِزُّ عِزِّي فَادْخُلْ حِمَاهُ
ملک، ملک من است! و فرمان، فرمان من است!
و عزت، عزت من است! پس وارد حریم او شوید!
مَا ذَاقَ طَعْمَ الغَرَامِ إِلّا
مَنْ عَرَفَ الوَصْلَ أَوْ دَرَاهُ
هیچکس طعم عشق را نچشید جز
کسانی که وصال را شناختند!
مَا قُلْتُ لِلْقَلْبِ أَيُّ حِبِّي
إِلَّا وَقَالَ الضَّمِيرُ اللهُ
هرگز به دلم نگفتم: "محبوب من کیست؟"
مگر اینکه گفت: "الله!"
إِنِّي إِذَا مَا ذَكَرْتُ رَبِّي
أَهْتَزُّ شَوْقاً إِلَى لِقَاهُ
هرگاه که به یاد پروردگارم میافتم
از شوق دیدار او میلرزم!
أَهِيمُ وَحْدِي بِصِدْقِ وَجْدِي
وَحُسْنُ قَصْدِي عَسَى أَرَاهُ
تنها در وجد حقیقیام سرگردانم؛
و امید زیبایم این است که شاید او را ببینم!
فَانْظُرْ إِلَى الكَوْنِ بِاعْتِبَارٍ
فِي أَرْضِ مَوْلَاكَ وَسَمَاهُ
پس به جهان با تأمل بنگر
در زمین و آسمان مولایت!
وَاسْمَعْ إِذَا غَنَّتِ المَثَانِي
تَقُولُ يَا هُو لَبَّيْكَ اللهُ
و بشنو وقتی که ستایشها خوانده میشود
بگو: "ای او که هستی! لبیک، الله!"
ثُمَّ الصَّلَاةُ عَلَى الرَّسُولِ
مُحَمَّدٌ رَبُّنَا اصْطَفَاهُ
سپس درود بر پیامبر
محمد که پروردگارمان او را برگزید!