يَا جَدَّ السُّلَالَةْ
ای نیای تبار
Fa
يَا جَدَّ السُّلَالَةْ
يَا مَجْمَعَ كَمَالَهْ
ای نیای سلالهی بزرگوار
ای کانون تمامیِ کمال
يَا جَمِيلًا فِي جَمَالِهْ
جَمَالُكَ لَا مِثَالَهْ
ای که در زیباییات زیبایی
حسنِ تو را همتایی نیست
فَائِقٌ لِلْبُدُورِ
مُقْتَبَسٌ بِنُورِهِ
برتر و والاتر از ماههای تمام
که از نورِ او پرتو یافتهاند
مُشْتَاقٌ أَنَ أَزُورَهُ
عِنْدَهُ الدَّمْعُ سَالَا
مشتاقِ زیارتِ او هستم
که در حضورش اشکها روان است
رُؤْيَاكَ النَّبِيَّ
سَعَادَةٌ هَنِيَّةْ
دیدارِ رویِ تو ای پیامبر
سعادتی گوارا و خجسته است
بِرِيحِهَا الْعِطْرِيَّةْ
فِي النَّوْمِ أَوْ خَيَالَا
با آن نسیمِ عطرآگینش
چه در خواب و چه در خیال
جِئْتُ لِلرِّحَابِ
وَاقِفٌ بِبَابِه
به آستانِ قدسی آمدم
و بر درگاهِ او ایستادهام
بِمَجْمَعَ الْأَحْبَابِ
حَطَطْتُ الرِّحَالَ
در محفلِ جمعِ عزیزان
بارِ سفر بر زمین نهادم
أَسَدٌ فَوْقَ نَارَا
حَيْدَرْ الْكَرَّارَ
شیری بر فرازِ آتشِ پیکار
حیدرِ کرّار و همیشه حملهور
كَمْ بِالسَّيْفِ صَالَ
كَمْ رَعَدَ الْجِبَالَ
چه بسیار که با شمشیر تاخت
و چه بسیار که کوهها را به لرزه درآورد
أَهْلِي وَقَبُولِي
بِالزَّهْرَا الْبَتُولِ
امید و قبولیِ کارهای من
به واسطهی زهرای بتول است
يَا بِنْتَ الرَّسُولِ
بَلِّغِي الْآمَالَ
ای دخترِ گرامیِ رسول
آرزوها را به اجابت برسان
بِزَيْنَبَ الْمُشَيرَةْ
وَنَفِيسَةَ الْكَبِيرَةْ
به حقِ زینبِ راهنما
و نفیسهی گرانقدر
وَعَائِشَةَ الْمُنِيرَةْ
أَنْتُمْ خَيْرُ آلَ
و عایشهی روشناییبخش
شما بهترین خاندان هستید
أِنَنَا نَوَيْنَا
عِنْدَهُ أَتَيْنَا
همانا ما نیتِ دیدار کردیم
و به سویِ او آمدیم
يَا جَدَّ الْحَسَنَيْنِ
إِنَّ الشَّوْقُ طَالَ
ای جدِ بزرگوارِ حسنین
که اشتیاقِ ما به درازا کشید
قَدَّمْنَا الْهَدِيَّةَ
لِلْعِتْرَةِ الزَّكِيَّةِ
هدیهای پیشکش کردیم
به خاندانِ پاک و مطهر
صَلَاةٌ عَلَى النَّبِيِّ
هُوَ بَاهِي الْجَمَالِ
درود و صلوات بر پیامبر
که صاحبِ جمالی درخشان است