رَبِّي خَلَقْ طَه مِنْ نُورْ
پروردگارم طه را از نور آفرید
Fa
رَبِّي خَلَقْ طَه مِنْ نُورْ فِيهْ اِحْتِرَامْ
نَادَاهُ أَقْبِلْ يَامُخْتَارْ أَنْتَ اْلأَمِينْ
پروردگارم طه را از نوری با اکرام آفرید
او را ندا داد: پیش‌آ ای برگزیده، که تو امینی.
لَمَّاارْتَقَى الْبَيْتَ الْمَعْمُورْ صَلّى إِمَامْ
وَقَدْ دَنَا مِنْ رَبِّهِ الْبَاهِي الْجَلِيلْ
چون به بیت‌المعمور برشد، به امامت نماز گزارد
و به پروردگارِ درخشان و والای خویش نزدیک گشت.
إِنْ رُمْتَ أَنْ تَحْظى بِالْحُورْ يَوْمَ الْزِّحَامْ
صَلِّى عَلَى بَاهِي اْلأَنْوَارْ عَيْنِ الْيَقِينْ
اگر خواهی که در روز رستاخیز از حوریان بهره‌مند شوی
پس بر آن درخششِ انوار و دیده‌ی یقین درود فرست.