مَا مَدَّ لِخَيْرِ الْخَلْقِ يَدَا
Extend Your Hand
Fa
الله الله الله الله الله الله
لَا إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّٰهْ
الله الله الله الله الله الله
نیست معبودی جز خدای یکتا
مَا مَدَّ لِخَيْرِ الْخَلْقِ يَدَا
أَحَدٌ إِلَّا وَبِهِ سَعِدَا
هیچ‌کس دست تمنا به سوی بهترینِ خلق دراز نکرد
مگر آنکه به واسطه او طعم سعادت را چشید
فَلِذَاكَ مَدَدْتُ إِلَيْهِ يَدِي
وَبِذَلِكَ كُنْتُ مِنَ الْسُّعَدَا
از این رو من نیز دستم را به سوی او گشودم
و بدین‌سان در زمره نیک‌بختان قرار گرفتم
بَابٌ لِلَّهِ سَمَا وَعَلَا
شَرَفاً وَامْتَازَ بِكُلِّ عُلَا
او درگاهی به سوی خداست که اعتلا و رفعت یافت
در شرافت، و در هر والایی و برتری سرآمد گشت
وَالْكُلُّ بِدَعْوَتِهِ اتَّصَلَا
بِاللهِ وَحَازَ بِهِ الْمَدَدَا
و همگان با دعوت او پیوند یافتند
به خدای متعال، و از او فیض و مدد گرفتند
إِنِّي فِي الْعُسْرِ وَفِي الْيُسْرِ
بِحِمَاهُ أَلُوذُ مَدَى الْعُمْرِ
همانا من در سختی‌ها و در آسانی‌ها
در تمام دوران عمر، به حریم او پناه می‌برم
وَأَقُولُ أَغِثْنِي يَا ذُخْرِي
وَأَنِلْنِي مِنْ كَفَّيْكَ نَدَا
و می‌گویم: ای ذخیره و پناهم، مرا دریاب
و از فیضِ دستانت، بهره‌ای به من عطا کن
وَعَلَيْنَا تَعَطَّفْ يَا أَمَلِي
بِشِفَاءِ الْقَلْبِ مِنَ الْعِلَلِ
ای امید من، بر ما شفقت و مهربانی فرما
با بخشیدن شفای دل از تمام رنج‌ها و بیماری‌ها
أَيَكُونُ مُحِبُّكَ فِي وَجَلٍ
وَبِجَاهِكَ لَا أَخْشَى أَحَدَا
آیا هرگز دوستدار تو در بیم و هراس می‌ماند؟
در حالی که به پشتوانه جاه تو از هیچ‌کس نمی‌هراسم
لَا أَرْجُو غَيْرَكَ إِنْ جَارَا
دَهْرِي وَعَدِمْتُ الْأَنْصَارَا
به غیر تو امیدی ندارم، آنگاه که روزگار
بر من ستم روا دارد و یاری‌دهنده‌ای نیابم
بِحَيَاتِكَ أَلْقِ الأَنْظَارَا
كَرَماً يَا أَفْضَلَ مَنْ سَجَدَا
به جانت سوگند، از سر کرم نگاهی به ما بیفکن
ای والاترین کسی که در پیشگاه حق سجده گزارد
أَنْتَ الْمُخْتَارُ مِنَ القِدَمِ
يَا خَيْرَ شَفِيعٍ فِي الأُمَمِ
تو از روز ازل برگزیده و ممتازی
ای بهترین شفاعت‌گر در میان تمام امت‌ها
وَبِنُورِكَ مِنْ بَعْدِ الْعَدَمِ
وَجْهُ الْتَّكْوِينِ زَهَا وَبَدَا
و به نور تو بود که پس از پرده عدم
سیمای آفرینش درخشندگی یافت و آشکار شد
وَصَلَاةُ اللهِ بِلَا حَصْرِ
لَكَ تُهْدَى يَا سَامِي الْقَدْرِ
و درود بی‌پایان و بی‌شمار خداوند
بر تو هدیه باد، ای که قدر و منزلتت بس والاست
وَالْآلِ مَعَ الْصَّحْبِ الْغُرِّ
مَا حَادِي الْعِيسِ نَشَا وَصَدَى
و بر خاندان و یارانِ نیک‌نام و گران‌قدر
تا زمانی که آواز ساربان طنین‌انداز و طرب‌انگیز است