از دلم بپرسید، از او جویا شوید که او شما را باخبر می‌سازد

از احوال من آنگاه که غایبید، چرا که جایگاه حضورتان در آن است.

ای ماه‌های تمامی که جلوه‌گریِ شما جهان را روشن ساخته است

اگر نبود تسلای خاطر دلم آن‌زمان که شما را یاد می‌کنم.

و نهادنِ دستم بر دلی که از شدتِ تمنّا بی‌قرار گشته است

اگر اشکم با دریاهای زمین درآمیزد، همه را غرق خواهد کرد.

از دیده‌ای که سوزِ آتشِ شوق، آن را بی‌خواب کرده است

و شورِ وجد، اندرونم را پاره‌پاره و پریشان ساخت.

اگر آتش را به قلبم نزدیک کنند، بی‌شک قلبم آتش را خواهد سوخت

آیا هرگز شنیده‌اید دلی را که آتش را سوزانده باشد؟