مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
Fa
Fa
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
حُوَيْدِي أَعِدْ لِي (يَا رَمَضَانْ)
حَدِيثَ الْحَبَائِبْ (يَا رَمَضَانْ)
ای ساربان بازگو برایم (ای رمضان)
حدیثِ آن محبوبان را (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
وَمَا حَالَ مِنْهُمْ (يَا رَمَضَانْ)
عَنِ الْعَيْنِ غَائِبْ (يَا رَمَضَانْ)
و از آنان که جدا گشتهاند (ای رمضان)
و از دیدگان پنهاناند (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
جَمِيلُ الْمُحَيَّا (يَا رَمَضَانْ)
جَعِيد أَمْ ذَوَائِبْ (يَا رَمَضَانْ)
آن زیبارویِ نیکو لقا (ای رمضان)
با گیسوانِ شکندرشکن (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
رَعَا الله لَيَالِي (يَا رَمَضَانْ)
حُظِينَا بِوَصْلِه (يَا رَمَضَانْ)
خدا نگهدارِ آن شبها باد (ای رمضان)
که به وصلِ او نائل آمدیم (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
وَطَابَ اتِّصَالِي (يَا رَمَضَانْ)
بِعَلِّهْ وَنَهْلِهْ (يَا رَمَضَانْ)
و پیوندم خوش و نیکو گشت (ای رمضان)
با نوشیدن از جامِ وصلش (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
فَيَا ذَا الْجَلَالِ (يَا رَمَضَانْ)
لُفْ شَمْلِي بِشَمْلِه (يَا رَمَضَانْ)
پس ای صاحب جلال (ای رمضان)
مرا به وصالِ او پیوند زن (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
فَقَلْبِي مِنَ الْبُعْدِ (يَا رَمَضَانْ)
وَالْهَجْرِ ذَائِبْ (يَا رَمَضَانْ)
که دلم از دوری و فراق (ای رمضان)
گداخته و ذوب گشته است (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
أَنَا سَأَتِرُك الْهَمْ (يَا رَمَضَانْ)
وَوَاصِلْ سُرُورِي (يَا رَمَضَانْ)
من اندوه را رها خواهم کرد (ای رمضان)
و بر شادمانیام خواهم افزود (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
وَلِي رَبِّ يَعْلَمْ (يَا رَمَضَانْ)
بِخَافِي أُمُورِي (يَا رَمَضَانْ)
مرا پروردگاری است که میداند (ای رمضان)
از اسرارِ نهانِ کارهایم (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
أَرَى اللَّوْمَ عِنْدِي (يَا رَمَضَانْ)
خَطَا غَيْرَ صَائِبْ (يَا رَمَضَانْ)
ملامت را نزد خویش (ای رمضان)
خطایی ناصواب میبینم (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
أَنَا مُسْتَجِير بِالْ (يَا رَمَضَانْ)
جَمَالِ الْمُكَمَّلْ (يَا رَمَضَانْ)
من پناهنده گشتهام به (ای رمضان)
آن جمالِ به کمال رسیده (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
وَمَنْ فِي النَّبِيِّينَ (يَا رَمَضَانْ)
أَفْضَلْ وَأَكْمَلْ (يَا رَمَضَانْ)
و آن که در میانِ پیامبران (ای رمضان)
برترین و کاملترین است (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
أَبُو الْقَاسِمْ أَحْمَد (يَا رَمَضَانْ)
لَنَا خَيْرَ مُرْسَلْ (يَا رَمَضَانْ)
ابوالقاسم احمد (ای رمضان)
برای ما بهترین فرستاده است (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
بِهِ تَنْقَضِي لِي (يَا رَمَضَانْ)
جَمِيعُ الْمَطَالِبْ (يَا رَمَضَانْ)
به واسطهی او برآورده شود (ای رمضان)
تمامیِ حاجتهای من (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
وَمَنْ كَانَ جَدُّهْ (يَا رَمَضَانْ)
مُحَمَّدْ تَبَجَّحْ (يَا رَمَضَانْ)
و هر که نیایِ او (ای رمضان)
محمد (ص) باشد، سرافراز است (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
فَفِي كُلِّ وَزْنَةْ (يَا رَمَضَانْ)
فَوَزْنَتُهْ أَرْجَحْ (يَا رَمَضَانْ)
پس در هر سنجش و میزانی (ای رمضان)
قدر و مرتبهی او برتر است (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
بِبَرْكَتِهْ رَبِّي (يَا رَمَضَانْ)
يُجَاوِزْ وَيَسْمَحْ (يَا رَمَضَانْ)
به برکتِ او پروردگارم (ای رمضان)
درمیگذرد و میبخشد (ای رمضان)
مُوَدَّعْ مُوَدَّعْ يَا رَمَضَانْ
عَوْدَةً عَلَيْنَا بِالْغُفْرَانْ
الوداع الوداع ای رمضان
با آمرزش و غفران بر ما بازگرد
إِذَا اغْيَتْ عَلَيْنَا (يَا رَمَضَانْ)
جَمِيعُ الْمَذَاهِبْ (يَا رَمَضَانْ)
آنگاه که بر ما دشوار و بسته شود (ای رمضان)
تمامیِ راهها و آیینها (ای رمضان)