بَادِرْ لَقَدْ فَاتَتْكَ الْغَنَائِمْ
بشتاب که غنایم از دستت رفت
Fa
بَادِرْ لَقَدْ فَاتَتْكَ الْغَنَائِمْ
تَقَاسَمُوهَا وَأَنْتَ نَائِمْ
شتاب کن که غنیمت‌ها از دستت برفت
آن‌ها را تقسیم کردند و تو در خواب بودی
وَلَوْ رَأَيْتَ الَّذِينَ فَازُوا
نُحْتَ كَمَا نَاحَتِ الْحَمَائِمْ
اگر آنان را که رستگار شدند می‌دیدی
همچون کبوتران ناله و زاری می‌کردی
إِنْ رُمْتَ أَلَّا تَكُونَ نَادِمْ
قُمْ لِحَبِيبِ الْقُلُوبِ لَازِمْ
اگر می‌خواهی که هرگز پشیمان نشوی
برخیز و ملازم محبوبِ دل‌ها باش
وَلَازِمِ الْبَابَ يَا مُعْنَّى
إِنَّ الْسَّعِيدَ الَّذِي يُلَازِمْ
ای جانِ خسته، بر این درگاه بمان
که سعادتمند کسی است که پایداری می‌کند
مَنْ لَازِمَ الْبَابَ نَالَ قُرْبا
وَفَازَ بِالْأَجْرِ وَالْغَنَائِمْ
هر که ملازم این درگاه شد به قرب رسید
و به پاداش و غنیمت‌ها دست یافت
وَلَا تَنَمْ سَاعَةَ الْتَّجَلِّي
فَلَيْسَ يَحْظَى بِالْأَجْرِ نَائِمْ
در ساعت تجلی به خواب مرو
که هیچ خوابیده‌ای از پاداش بهره نمی‌برد
قَدْ جَرَحَتْ قَلْبِيَ الْخَطَايَا
وَلَسْتُ أَلْقَى لَهَا مَرَاهِمْ
گناهان قلب مرا مجروح کرده است
و برای آن هیچ مرهمی نمی‌یابم
سِوَى الْرِّضَا مِنْكَ يَا إِلَهِي
يَا وَاسِعَ الْجُودِ وَالْمَكَارِمْ
جز خشنودیِ تو ای معبود من
ای که بخشندگی و بزرگواری‌ات بی‌کران است
وَقَدْ تَوَسَّلْنَا يَا إِلَهِي
بِسَيِّدِ الْعَرَبِ وَالْأَعَاجِمْ
و ما توسل جستیم ای پروردگار من
به سرورِ عرب و عجم
نَبِيِّنَا الْمُصْطَفَى الْتِّهَامِي
مَنْ جَاءَ لِلْأَنْبِيَاءِ خَاتَمْ
پیامبر ما، مصطفیِ تهامی
آن که به عنوان خاتم پیامبران آمد