يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Oh maailmade Looja, kohtle mind heldusega.
Et
Et
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Oh universumite Looja,
kohtle mind Oma heldusega
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Mul pole ühtki tegu, mis Sind rõõmustaks,
ja Sina oled minust sõltumatu
يَا وَاهِبَ الْإِحْسَانْ
تَقْوَاكَ أَلْهِمْنِي
Oh headuse Andja,
sisenda minusse jumalakartlikkust
قَدْ خَابَ الَّذِيْ يَعْصِيْكْ
سُبْحَانَكَ ارْحَمْنِي
Kes Sulle vastu hakkab, on tõesti hukkunud,
ülistatud olgu Sa, halasta mu peale
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Oh universumite Looja,
kohtle mind Oma heldusega
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Mul pole ühtki tegu, mis Sind rõõmustaks,
ja Sina oled minust sõltumatu
بِمَنْ حَوَى الأَنْوَارْ
وَالْفَضْلَ وَالأَسْرَارْ
Tema nimel, kelles on kõik valgused,
voorused ja saladused
أَحْمَدْ ضِيَا الأَبْصَارْ
مَنْ مَدْحُهُ فَنِِّي
Ahmad, meie silmade valgus,
kelle ülistus on mu elukunst
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Oh universumite Looja,
kohtle mind Oma heldusega
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Mul pole ühtki tegu, mis Sind rõõmustaks,
ja Sina oled minust sõltumatu
يَا رَبُّ يَا رَحْمَنُ
صَلِّ يَا ذَا المَنِّ
Oh Isand, oh Halastaja,
läkita õnnistusi, oh Armuandja
عَالْرُّوحِ فِي الأَبْدَانْ
وَالْنُّورِ فِي العَيْنِ
Hingele kehades
ja valgusele silmades
يَا خَلِقَا الْأَكْوَانْ
بِا لْلُّطْفِ عَامِلْنِي
Oh universumite Looja,
kohtle mind Oma heldusega
مَا لِيْ عَمَلْ يُرْضِيْكْ
أَنْتَ الْغَنِيْ عَنِّي
Mul pole ühtki tegu, mis Sind rõõmustaks,
ja Sina oled minust sõltumatu
مَا شَعْشَعَتْ أَنْوَارْ
مِنْ رَوْضَةِ الْمُخْتَارْ
Seni kuni kiirgavad valgused
Valitu aiast
وَغَرَّدَتْ أَطْيَارْ
تَشْدُو عَلَى الغُصْنِ
Ja seni kuni linnud laksutavad,
lauldes okste peal