نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Sənin sevginin zərif mehinin xoş ətri var
Ruhlar onunla yaşayır və canlanır
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
İnsanlar yalnız Səni tanıyanlardır,
Digərləri isə mənasız bir kütlədir
دَخَلُوا فُقَرَاءَ إِلَى الدُّنيَا
وَ كَمَا دَخَلُوا مِنْهَا خَرَجُوا
Bu dünyaya yoxsul girdilər,
Və necə girdilərsə, elə də çıxdılar
قَومٌ فَعَلُوا خَيْراً فَعَلَوْا
وَ عَلَى دَرَجِ العَلْيَا دَرَجُوا
Yaxşı əməllər edən bir xalq—və beləliklə yüksəldilər,
Ən yüksək dərəcələrin pillələrinə qalxdılar
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Sənin sevginin zərif mehinin xoş ətri var
Ruhlar onunla yaşayır və canlanır
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
İnsanlar yalnız Səni tanıyanlardır,
Digərləri isə mənasız bir kütlədir
يَا بَدْرُ عَلَامَ الهَجْرُ دُجَى
فَالْقَلبُ لِفَقدِكَ يَنزَعِجُ
Ey dolunay, niyə ayrılıq belə qaranlıq gətirdi,
Çünki ürək sənin yoxluğundan həqiqətən narahatdır.
لَا أَعتَبُ قَلبَ الغَافِلِ عَنكَ
فَلَيسَ عَلَى الأَعمَى حَرَجُ
Səndən xəbərsiz olan ürəyi qınamıram,
Çünki kor olanın üzərinə heç bir qınama yoxdur
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Sənin sevginin zərif mehinin xoş ətri var
Ruhlar onunla yaşayır və canlanır
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
İnsanlar yalnız Səni tanıyanlardır,
Digərləri isə mənasız bir kütlədir
يَا مُدَّعِياً لِطَرِيقِهِمُ
بَادِر فَطَرِيقُكَ مُنعَرَجُ
Ey onların yolunu izlədiyini iddia edən,
Tələs—sənin yolun dolanbaclı və qeyri-bərabərdir
تَهْوَى لَيلَى وَ تَنَامُ الَّيلَ
لَعَمْرُكَ ذا فٍعلٌ سَمِجُ
Leylanı sevdiyini iddia edirsən, amma gecə yatırsan,
Ömrünə and olsun, belə bir hərəkət həqiqətən utancvericidir!
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Sənin sevginin zərif mehinin xoş ətri var
Ruhlar onunla yaşayır və canlanır
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
İnsanlar yalnız Səni tanıyanlardır,
Digərləri isə mənasız bir kütlədir
يا بَدرُ بِذُلٍّ لَن نَبْرَح
عَن بَابِ الحِبِّ فَهَل نَلِجُ
Ey Dolunay, təvazökarlıqla ayrılmayacağıq,
Sevilənin qapısından, bəs girə bilərikmi?
فَمَتَى بِوِصَالِكَ يَا أمَلِي
أَلحَانُ الحُبِّ لَهَا هَزَجُ
Nə vaxt, ey ümidim, səninlə birləşməklə,
Sevgi melodiyaları sevinclə səslənəcək?
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Sənin sevginin zərif mehinin xoş ətri var
Ruhlar onunla yaşayır və canlanır
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
İnsanlar yalnız Səni tanıyanlardır,
Digərləri isə mənasız bir kütlədir
شَرِبُوا بِكُؤُوسِ تَفَكُّرِهِم
مِن صِرْفِ هَوَاكَ وَ مَا مَزَجُوا
Onlar düşüncələrinin qədəhləri ilə içdilər,
Sənin sevginin saf şərabından—qarışmamış və aydın
فَهِمُ الْمَعنَى فُهُمُ مَعنَى
وَ بِذِكرِ اللهِ لَهُم لَهَجُ
Onlar mənanı anladılar—həqiqətən, onlar mənanın özüdür,
Və dilləri daim Allahın zikri ilə məşğuldur