قُلْ لِلَّذِي قَدْ لَامَنِي
Tell the one who has blamed me,
Az
قُلْ لِلَّذِي قَدْ لَامَنِي
دَعْنِي وَشَأْنِي يَا عَذُولْ
Söylə o kimsəyə ki, məni qınayar
Burax məni halımla, ey tənəçi!
لَوْ كُنْتَ تَدْرِي مَا جَرَى
مَا كُنْتَ تَنْهَى يَا جَهُولْ
Bilə bilsəydin nələr keçib başımdan
Məni heç qınamazdın, ey cahil!
أَمَا تَرَى جِسْمِيَ السَّقِيمَ
قَدْ شَفَّهُ دَاءُ النُّحُولْ
Görmürsənmi bu xəstə cismimi?
Onu arıqlıq dərdi bürüyüb əridib.
قُلْ لِي بِمَنْ هَذَا الْعَنَا
وَذَا التَّصَابِي وَالذُّهُولْ
Söylə, kimin üçündür bu cəfalar?
Bu eşq, bu heyranlıq və bu şövq?
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Allah mənə yetər, O kifayətdir
Nə istəsən söylə, ey füzul!
يَا سَاكِنِينَ سَرَائِرِي
عِنْدِي لَكُمْ صَفْوُ الْوِدَادْ
Ey sirlərimdə sakin olanlar
Sizə qarşı xalis məhəbbətim var.
مَلَّكْتُكُمْ يَا سَادَتِي
زِمَامَ أَمْرِي وَالْقِيَادْ
Ey ağalarım, sizə tapşırdım
İşimin cilovunu və ixtiyarı.
لَا تُهْمِلُوا مَنْ قَدْ غَدَا
يَسْمُو بِكُمْ بَيْنَ الْعِبَادْ
Unutmayın o kəsi ki, hər zaman
Sizinlə ucalar bəndələr içində.
وَاقِفٌ عَلَى الْبَابِ مُقِيمٌ
يَرْجُو السَّعَادَةَ وَالْقَبُولْ
Qapıda durub gözləyən, orada qalan
Səadət və qəbul olunmağı umandır.
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Allah mənə yetər, O kifayətdir
Nə istəsən söylə, ey füzul!
هَبَّتْ نُسَيْمَاتُ الْوِصَالْ
مِنْ جَانِبِ الْقُدْسِ الْعَلِيّْ
Vüsalın xoş mehləri əsməyə başladı
Uca qüdsiyyət tərəfindən.
وَاسْتَغْرَقَتْ أَنْوَارُهَا
عَوَالِمَ الْقَلْبِ الْخَلِيّْ
Onun nurları bürüdü tamamilə
O boşalmış könül aləmlərini.
عَمَّا سِوَى مَعْبُودِهِ
الْوَاحِدِ الْحَقِّ الْوَلِيّْ
Məbudundan başqa hər şeydən xali
O tək, Haqq və Vəli olandan başqa.
وَكُوشِفَتْ أَسْرَارُهُ
وَحَلَّ فِي بُرْجِ الْوُصُولْ
Sirləri ona kəşf olundu bir-bir
Vüsal məqamının bürcünə çatdı.
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Allah mənə yetər, O kifayətdir
Nə istəsən söylə, ey füzul!
بَاتَ الْمُحِبُّ مَعَ الْحَبِيبْ
وَالْعَاذِلُ الْغَافِلُ بَعِيدْ
Aşiq öz Yarı ilə gecələdi
Qafil tənəçi isə uzaq düşdü.
لَمْ يَدْرِ مَا شَأْنُ الْهَوَى
بَيْنَ الْمَوَالِي وَالْعَبِيدْ
Bilmədi o, eşqin uca şanını
Ağalarla bəndələr arasındakı.
يَا وَيْحَهُ مَاذَا عَلَيْهِ
لَوْ كَانَ يَعْرِفُ لِلسَّعِيدْ
Vay onun halına, nə olardı sanki
O bəxtiyar kəsin bilsəydi əgər;
مَكَانَهُ مِنْ رَبِّهِ
وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا يَقُولْ
Rəbbi qatındakı uca məkanın
Allah nə söylədiyini yaxşı bilir.
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Allah mənə yetər, O kifayətdir
Nə istəsən söylə, ey füzul!
مَاذَا يَقُولُ الْمُنْكِرُونَ
فِيمَنْ لَهُ قَلْبٌ سَلِيمْ
Nə söyləyə bilər inkar edənlər
Qəlbi-səlim sahibi olan şəxsə?
مُحِبٌّ لِجَمِيعِ الْمُسْلِمِينَ
وَقَصْدُهُ الْمَوْلَى الْكَرِيمْ
O ki, sevər cümlə müsəlmanları
Məqsədi yalnız Kərim olan Mövladır.
وَيَعْتَقِدْ فِي نَفْسِهِ
بِأَنَّهُ عَبْدٌ ذَمِيمْ
Nəfsi haqqında belə etiqad edər
Ki, o qüsurlu və günahkar bir quldur.
لَوْلَا عِنَايَةُ رَبِّهِ
لَكَانَ بَطَّالاً ضَلُولْ
Əgər Rəbbinin inayəti olmasaydı
Avara bir azğın olardı mütləq.
اللَّهُ حَسْبِي وَكَفَى
قُلْ مَا تَشَأْ يَا ذَا الْفُضُولْ
Allah mənə yetər, O kifayətdir
Nə istəsən söylə, ey füzul!