হে ৰচুলসকলৰ চৰ্দাৰ, এই নগণ্য দাসক সহায় কৰক

মোৰ অন্তৰৰ প্ৰিয়তমৰ সৈতে মিলনৰ দ্বাৰা এই প্ৰজ্বলিত জুই নুমাই যায়।

সুদূৰ নিৰাশাৰ পাছতো আল্লাহে মিলন ঘটাব পাৰে

আৰু মই কেনেকৈ নিৰাশ হম, যেতিয়া তেওঁ নিজৰ ইচ্ছা অনুসৰি সকলো কৰিবলৈ সক্ষম?

মই মানত কৰিছো যে কি কৰিম যদিহে আইদীদৰ উৎসৱ দেখিবলৈ পাওঁ

হে সুন্দৰসকলৰ উপত্যকা, যাৰ সদৃশ কেতিয়াও কোনো নাছিল।

তেওঁলোকক কওক: আপোনালোকে এই অকলশৰীয়া অচিনাকিজনৰ প্ৰতি দয়া নকৰিবনে?

এই দূৰত্ব এতিয়া থাওক, কাৰণ ইয়াতকৈ অধিক সহ্য কৰাৰ ক্ষমতা নাই।

মোৰ ব্যাকুলতা কেতিয়াও ম্লান নহয়; ই সদায় চিৰস্থায়ী আৰু নব্য

উচ্চ মৰ্যাদাৰ আইদাৰুছ আৰু পৰম সৌভাগ্যৱান চাদৰ বাবে।

তেওঁলোকে মোৰ বাবে কিমান যে জেদী অত্যাচাৰী শত্ৰুক বিনাশ কৰিছে

আৰু তেওঁলোকৰ জৰিয়তে, মোৰ নিজৰ শক্তি কম হ'লেও মই লোকসকলৰ মাজত মৰ্যাদাবান।

প্ৰতি বছৰে তেওঁলোকে কয় যে তেওঁ ক্ষয় পাইছে, কিন্তু মই কেৱল বৃদ্ধিয়েই পাওঁ

মোৰ প্ৰভুৰ সহায়ত, আৰু মই প্ৰশংসিত ওলীৰ জৰিয়তে ইয়াৰ সমাপ্তি ঘটাওঁ।

আহমদৰ ওপৰত দৰূদ পাঠ কৰক, কাৰণ যিয়ে আহমদৰ ওপৰত দৰূদ পাঠ কৰে তেওঁ লাভান্বিত হয়